persian.trend الیاس فرخ

نشونه‌هایی که فعلاً جنگ رو عقب میندازه یا نشون میده ممکنه عقب افتاده باشه

چند نشونه هست که فعلاً من رو به این جمع‌بندی میرسونه که احتمال ازسرگیری حملات گسترده آمریکا به ایران، حداقل در کوتاه‌مدت تا میان‌مدت، داره کمتر میشه.

اول از همه بازار آمریکاست.

در تحلیل قبلی هم گفته بودم هر وقت S&P 500 وارد ریزش شدید میشه، برای من احتمال بالا رفتن تنش و جنگ بیشتر میشه. الان بازار دوباره مثبت شده و بخشی از فشار قبلی رو جبران کرده. طبیعتاً بورس به‌تنهایی شاخص جنگ نیست، ولی وقتی کنار بقیه نشونه‌ها قرارش میدیم، مهم میشه.

نشونه دوم، وضعیت ناوهای هواپیمابر آمریکاست.

ناوگروه ضربتی هواپیمابر George H.W. Bush در حال دور شدن از محدوده عملیاتی سنتکامه و احتمالاً همون‌طور که سال مرکولیانو گفته، برای استراحت و تجدید قوا رفته.

از اون طرف Theodore Roosevelt هنوز فاصله قابل توجهی با منطقه سنتکام داره.

یعنی در مقطع فعلی، حداقل از نظر آرایش ناوهای هواپیمابر، چیزی که میبینیم بیشتر شبیه جابه‌جایی و بازآرایی نیروهاست تا جمع کردن فوری یک آرایش تهاجمی بزرگ برای حمله جدید.

در بخش هوایی هم نشونه‌های مشابهی دیده میشه.

طبق داده‌های رهگیری MATA OSINT، تعداد هواپیماهای سوخت‌رسان در محدوده سنتکام برای اولین بار از مارس ۲۰۲۶ به زیر ۱۰۰ فروند رسیده.

تعداد کل تانکرهای سوخت‌رسان هم از اوج حدود ۲۳۲ فروند در زمان جنگ به حدود ۱۶۵ فروند کاهش پیدا کرده.

این عدد مهمه، چون یکی از اولین چیزهایی که قبل از یک عملیات هوایی بزرگ باید بالا بره، ظرفیت سوخت‌رسانی هواییه.

در بخش بمب‌افکن‌ها هم وضعیت تغییر کرده.

بمب‌افکن‌های مستقر در Fairford دیگه مثل قبل مرتب مأموریت‌های تمرینی طولانی به سمت مدیترانه انجام نمیدن و بیشتر پروازهاشون محدود به بریتانیا و شمال اقیانوس اطلس شده.

در کنار اون، B-1هایی که در Fairford مستقر بودن هم در حال بازگشت به آمریکا هستن.

در بخش جنگنده‌ها هم بیشتر چیزی که دیده میشه rotation یا تعویض دوره‌ای نیروهاست و فعلاً بخش عمده جنگنده‌هایی که وارد منطقه سنتکام میشن F-16 هستن.

در بخش جنگ الکترونیک هم تعداد نیروها پایین اومده.

فعلاً حدود ۷ فروند EA-18G در پایگاه‌های زمینی باقی موندن و فقط یک فروند EA-37B هم حضور داره که طبق اطلاعات موجود احتمالاً اون هم به‌زودی منطقه رو ترک میکنه.

این کاهش در هواپیماهای جنگ الکترونیک و حمله الکترونیک هم اگر ادامه پیدا کنه، با سناریوی آماده‌سازی فوری برای یک موج بزرگ حمله چندان همخوان نیست.

در مقابل، چیزی که فعلاً بیشتر دیده میشه تمرکز روی محاصره دریایی ایران و فشار اقتصادیه.

یعنی آمریکا فعلاً داره از ابزارهایی استفاده میکنه که بدون ورود فوری به یک جنگ گسترده، میتونه فشار رو روی جمهوری اسلامی حفظ کنه.

برای همین ارزیابی من اینه که اگرچه آمریکا از نظر عملیاتی هنوز در هر لحظه میتونه حملات خودش رو از سر بگیره و هیچ‌کدوم از این نشونه‌ها به معنی منتفی شدن جنگ نیست، اما مجموعه اتفاقات فعلی بیشتر داره نشون میده که احتمال حمله در کوتاه‌مدت تا میان‌مدت نسبت به قبل کمتر شده.

خروج Bush از منطقه عملیاتی، فاصله Theodore Roosevelt با سنتکام، کاهش محسوس تانکرهای سوخت‌رسان، کاهش فعالیت بمب‌افکن‌های Fairford، بازگشت B-1ها به آمریکا، rotation جنگنده‌ها، کاهش هواپیماهای جنگ الکترونیک و در مقابل تمرکز بیشتر روی فشار اقتصادی و دریایی، همه کنار هم یک تصویر میسازن:

فعلاً نشونه‌ها بیشتر به سمت عقب افتادن جنگ میرن تا شروع فوری یک دور جدید از حملات.

البته این وضعیت میتونه خیلی سریع تغییر کنه.

فقط کافیه دوباره تعداد تانکرها بالا بره، بمب‌افکن‌ها به Fairford برگردن، ناوهای هواپیمابر به منطقه نزدیک بشن و پروازهای جنگ الکترونیک بیشتر بشه تا تصویر ظرف چند روز کاملاً عوض بشه.

@Rasad_Fa