عش @rahieensaniyat
علم بهتر است یا ثروت ؟
سال‌ها در مدرسه از ما پرسیدند: «علم بهتر است یا ثروت؟» و ما با اطمینان دستمان را بالا می‌بردیم و می‌گفتیم: «علم». شاید آن زمان فکر می‌کردیم پاسخ درست را پیدا کرده‌ایم، اما کمتر کسی از ما پرسید که اساس این سوال تا چه اندازه درست است.
اگر از کسی بپرسند «دست بهتر است یا پا؟» چه پاسخی می‌دهد؟ دست بدون پا، بسیاری از کارها را نمی‌تواند انجام دهد و پا بدون دست نیز محدود می‌شود. هر دو برای زندگی ضروری‌اند. علم و ثروت نیز چنین رابطه‌ای دارند؛ اما سال‌ها این دو را در مقابل یکدیگر قرار دادیم، گویی انسان باید یکی را انتخاب و دیگری را قربانی کند.
بسیاری از ما با این باور بزرگ شدیم که انسان‌های عالم، لزوماً ثروتمند نیستند و انسان‌های ثروتمند نیز احتمالاً از علم و آگاهی فاصله دارند. این تصویر آرام‌آرام در ذهن ما نشست.
نتیجه چه شد؟
عده‌ای تمام عمر به دنبال یادگیری رفتند، اما در زمان دریافت دستمزد برای تخصصشان احساس شرمندگی کردند. عده‌ای دیگر به دنبال پول دویدند، اما هرگز فرصت رشد و یادگیری را به خود ندادند.
زندگی واقعی اما داستان دیگری دارد.
به پزشکی فکر کنید که سال‌ها درس خوانده و امروز با دانش خود جان انسان‌ها را نجات می‌دهد. آیا ثروت او چیز بدی است؟
یا به معلمی فکر کنید که تجربه و دانشی ارزشمند دارد، اما چون باور کرده «پول مهم نیست»، هرگز برای ارتقای شرایط زندگی خود تلاشی نکرده است.
مشکل از علم نیست؛ مشکل از باوری است که میان علم و ثروت دیوار کشیده است.
حقیقت این است که ثروت، در بسیاری از مواقع، نتیجه حل کردن مسائل دیگران است. کسی که می‌تواند زندگی انسان‌ها را آسان‌تر کند، ارزشی خلق کرده است و جهان معمولاً به ارزش پاسخ می‌دهد.
یک مهندس، یک نویسنده، یک کشاورز و حتی یک راننده تاکسی، اگر کاری را بهتر، دقیق‌تر و آگاهانه‌تر انجام دهد، فرصت بیشتری برای خلق ثروت خواهد داشت.
اما یک نکته مهم وجود دارد؛ علمی که وارد زندگی نشود، تنها مجموعه‌ای از اطلاعات است.
همه ما افرادی را دیده‌ایم که کتاب‌های بسیاری خوانده‌اند، اما هنوز در روابط، تصمیم‌ها و مسائل مالی خود سردرگم هستند. از طرف دیگر، ثروتی که بدون آگاهی به دست آید نیز گاهی آرامش را از انسان می‌گیرد.
به همین دلیل، زندگی به ما یاد می‌دهد که علم و ثروت دو رقیب نیستند؛ دو همراه‌اند.
شاید بهتر باشد به جای پرسیدن «علم بهتر است یا ثروت؟» سوال دیگری از خود بپرسیم:
«چگونه می‌توانم دانشی به دست آورم که زندگی خودم و دیگران را بهتر کند؟»
وقتی سوال تغییر می‌کند، پاسخ‌ها نیز تغییر می‌کنند.
بسیاری از محدودیت‌های ما از سوال‌های اشتباه آغاز شده‌اند. کودکی که سال‌ها شنیده است «پول مهم نیست»، ممکن است در بزرگسالی ناخودآگاه از فرصت‌های مالی فاصله بگیرد.
او شاید هنگام تعیین قیمت خدماتش دچار تردید شود یا موفقیت مالی دیگران را با دیده تردید نگاه کند، زیرا هنوز در ذهنش ثروت در طرف مقابل علم ایستاده است.
زندگی اما هر روز چیز دیگری را نشان می‌دهد.
ما برای درمان به پزشک مراجعه می‌کنیم، برای آموزش به معلم، برای ساختن خانه به مهندس و برای آرامش به انسان‌های آگاه. جهان به انسان‌هایی نیاز دارد که هم بیاموزند و هم بیافرینند.
شاید زمان آن رسیده باشد که آن سوال قدیمی را با احترام کنار بگذاریم.
نه علم بهتر است و نه ثروت.
آنچه زندگی را زیباتر می‌کند، انسانی است که می‌آموزد، رشد می‌کند و از آموخته‌هایش برای ساختن زندگی بهتر استفاده می‌کند.
و چه زیباست روزی که فرزندان ما به جای انتخاب میان این دو، یاد بگیرند که علم، چراغ راه است و ثروت، یکی از میوه‌های درختی است که با آگاهی، تلاش و خدمت به دیگران رشد کرده است.