درد و درمان:

ای زبان هم گنجِ بی‌پایان توی
ای زبان هم رنجِ بی‌درمان توی

📚 این بیت از حضرت مولانا در بیان دو روی زبان است: زبان می‌تواند هم سرچشمه‌ی خیر و معرفت باشد و هم منشأ رنج و تباهی.

دردِ زبان، سخنِ نادرست، غیبت، تهمت، توهین و سخنانی است که دل انسان‌ها را می‌شکند.
درمانِ آن، نگهبانی از زبان و سخن گفتن با صدق، ادب و خیرخواهی است.

✍ از نگاه مولانا، زبان اگر در خدمت حقیقت و محبت باشد، می‌تواند «گنج» باشد؛ و اگر بی‌مهار شود، همان زبان می‌تواند زخمی بسازد که درمانش دشوار است.

@RaazNey