حَدَّثَنَا اَلْحُسَيْنُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ هِشَامٍ اَلْمُؤَدِّبُ وَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ اَلوَرَّاقُ وَ أَحْمَدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ جَعْفَرٍ اَلْهَمَدَانِيُّ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمْ قَالُوا حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يَحْيَی‌ بْنِ أَبِي عِمْرَانَ وَ صَالِحِ بْنِ اَلسِّنْدِيِّ عَنْ يُونُسَ بْنِ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي اَلْحَسَنِ مُوسَی‌ بْنِ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ لِأَيِّ عِلَّةٍ عَرَجَ اَللَّهُ بِنَبِيِّهِ صَلَّی‌ اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِلَی‌ اَلسَّمَاءِ وَ مِنْهَا إِلَی‌ سِدْرَةِ اَلْمُنْتَهَی‌ وَ مِنْهَا إِلَی‌ حُجُبِ اَلنُّورِ وَ خَاطَبَهُ وَ نَاجَاهُ هُنَاكَ وَ اَللَّهُ لاَ يُوصَفُ بِمَكَانٍ فَقَالَ إِنَّ اَللَّهَ لاَ يُوصَفُ بِمَكَانٍ وَ لاَ يَجْرِي عَلَيْهِ زَمَانٌ وَ لَكِنَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَرَادَ أَنْ يُشَرِّفَ بِهِ مَلاَئِكَتَهُ وَ سُكَّانَ سَمَاوَاتِهِ وَ يُكْرِمَهُمْ بِمُشَاهَدَتِهِ وَ يُرِيَهُ مِنْ عَجَائِبِ عَظَمَتِهِ مَا يُخْبِرُ بِهِ بَعْدَ هُبُوطِهِ وَ لَيْسَ ذَلِكَ عَلَی‌ مَا يَقُولُهُ اَلْمُشَبِّهُونَ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ تَعٰالی‌ٰ عَمّٰا يَصِفُونَ.
📚علل الشرایع ج 1 ص 132

حدیث کردند ما را ... از یونس بن عبد الرحمن که گفت عرض کردم بحضرت موسی الکاظم علیه السّلام: برای چه جهت و علتی بود که خداوند عروج داد و بالا برد پیغمبر خود را بآسمان و از آنجا بسدرة المنتهی و از آنجا بحجابهای نور، و در آنجا با او سخن گفت و آن حضرت با خدا مناجات کرد؟ با اینکه خداوند را نمیتوان بداشتن مکان وصف کرد فرمود: نمیتوان برای خدا مکانی تعیین کرد و زمان در خدا تأثیر ندارد (چون خود خالق مکان و زمانست، و احتیاج بمکان داشتن و تحت تأثیر زمان واقع شدن از صفات مخلوق است و عقلا باید خالق منزه از صفات مخلوق باشد) و خدای تعالی خواست که مشرّف گرداند ملائکه و ساکنان آسمانهایش را بخدمت آن حضرت، و اکرام کند ایشان را بمشاهده نمودن آن حضرت را، و نیز حضرتش را بمعراج برد تا برأی العین مشاهده فرماید صنایع و عجائب و عظمت خلقت الهی را تا پس از بازگشت بزمین امت خود را از عجائب خلقت آسمانها (و آنچه که در آنها است) خبر دهد و چنان نیست قضیه معراج که مشبهه میگویند، « سُبْحٰانَهُ‌ وَ تَعٰالی‌ٰ‌ عَمّٰا يَصِفُونَ‌ »

Raahe_Etrat | راه عترت