به من گفت:

ـ چرا در روزهای اخیر، ایمانم ضعیف شده و ذکرها و وردهای روزانه‌ام کمتر شده‌اند؟!
گفتم:
ـ اجازه می‌دهی حقیقت را بگویم؟ اما عصبانی نشوی!
گفت: بگو!
گفتم:

وقتی چشمت را از گناه بازنمی‌داری، نماز صبحت را در وقت خودش نمی‌خوانی و زبانت در سکوت می‌ماند، کم‌کم زبانت به‌دلیل دور ماندن از ذکر، از حرکت می‌افتد و دیگر ذکر گفتن برایش مثل گذشته آسان نیست.

بعد که می‌خواهی زبانت را به ذکر واداری، همراهی‌ات نمی‌کند؛ در نتیجه، ذکرهایت کم‌رنگ می‌شوند و ایمانت رو به ضعف می‌رود!

پس چشمت را از گناه بازدار، نمازهایت را در وقت خود بخوان و زبان و قلبت را به ذکر خدا زنده نگه دار؛ تا وردهایت به زندگی‌ات بازگردند و ایمان دوباره در قلبت جان بگیرد!

گفت:
ـ راست گفتی! گمان نمی‌کنم حالم چیزی جز همان باشد که تو توصیف کردی!

• خالد حمدی

••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Raaasekh | راسخ