کمال‌گرایی در عبادت، آفت استمرار

بعضی‌ها با عبادت این‌گونه برخورد می‌کنند: یا کامل انجامش می‌دهم، یا اصلاً انجام نمی‌دهم!

مثلاً می‌گویند:
«یا نماز شب را کامل می‌خوانم، یا اصلاً نمی‌خوانم!»

همین نگاه اشتباه، یکی از مهم‌ترین دلایل کنار گذاشتن بسیاری از کارهای خیر است.

ابتدا با شور و هیجان زیادی شروع می‌کنیم و چیزی را بر خودمان تحمیل می‌کنیم که توان ادامه‌دادنش را نداریم؛ بعد از یکی دو روز که خسته شدیم، همه‌چیز را رها می‌کنیم و با احساس کوتاهی و حتی نفاق، خودمان را سرزنش می‌کنیم.

اسلام از تو نخواسته بی‌نقص و ایده‌آل باشی؛ بلکه خواسته با واقع‌بینی و ثبات قدم برداری:

﴿فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ﴾
«پس تا آنجا که می‌توانید، از خدا پروا کنید.»

کار کم و مداومی که رهایش نمی‌کنی، بهتر از کارهای فراوانی است که بعد از مدتی کاملاً کنار گذاشته می‌شوند.

پیامبر ﷺ این اصل را در یک جمله خلاصه کرده است:

«محبوب‌ترین اعمال نزد خدا، مداوم‌ترین آن‌هاست؛ هرچند اندک باشد.»

یک رکعت نماز وتر که هر شب بر آن مداومت کنی، یا حتی یک صفحه قرآن که هر روز با تمرکز بخوانی، می‌تواند ارتباطت با خدا را روزبه‌روز محکم‌تر کند.

قدمِ کوچکِ روزانه‌ات را دست‌کم نگیر؛ مهم این است که ادامه بدهی.

••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Raaasekh | راسخ