زندگی در کنار دیگران، وقتی جهنم می‌شود که بخواهی روی تک‌تک حرف‌ها مکث کنی، هر نگاهی را تفسیر کنی و برای هر تأخیر در پاسخ، گله و شکایت داشته باشی!

آرامش تو از زیاد جواب دادن و توضیح دادنِ مداومِ مواضعت به دست نمی‌آید؛ بلکه از تغافل می‌آید؛ اینکه خطایی را ببینی و سکوت کنی، سخنی را بشنوی و از کنارش بگذری، تا خانه‌ات، دوستی‌هایت و آرامش روانت حفظ شود.

تغافل ضعف نیست؛ نشانهٔ هوشمندی و بزرگواری است.

به یوسف علیه‌السلام نگاه کن؛ آن‌گاه که برادرانش به او ظلم کردند و در برابر خودش او را به دزدی متهم کردند، فریاد نزد و آنان را رسوا نکرد؛ بلکه:

﴿فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفْسِهِ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ﴾
«یوسف آن را در دل خود پنهان کرد و برای آنان آشکارش نکرد.»

او با حکمت از کنار آن ماجرا گذشت تا رشتهٔ محبت و رابطه از هم گسسته نشود.

از امام احمد بن حنبل دربارهٔ خوش‌اخلاقی پرسیدند، و گفته شده است:

«نُه دَهُمِ خوش‌اخلاقی، در تغافل است.»

همه‌چیز را نبین؛
همه‌چیز را نپرس؛
و برای همه‌چیز توضیح نخواه.

گاهی از چیزی بگذر تا خودت هم در آرامش بمانی.

#تغافل

••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈••
@Raaasekh | راسخ