تهدید Q-Day و امنیت رمزنگاری در عصر کوانتوم

در سال ۲۰۲۵، مفهوم Q-Day به‌عنوان نقطه‌ای بحرانی در امنیت سایبری شناخته می‌شود—زمانی که کامپیوترهای کوانتومی قادر خواهند بود رمزنگاری‌های متداول مانند RSA و ECC را بشکنند. الگوریتم‌هایی مانند Shor و Grover به ترتیب رمزنگاری‌های نامتقارن و متقارن را تهدید می‌کنند؛ Shor با حل سریع مسئله تجزیه عدد به عوامل اول، پایه‌های RSA را فرو می‌ریزد، و Grover با افزایش سرعت حملات brute-force، امنیت AES را کاهش می‌دهد. این تهدید باعث شده دولت‌ها و شرکت‌ها به‌طور جدی به سمت رمزنگاری مقاوم در برابر کوانتوم (PQC) حرکت کنند.

در پاسخ به این تهدید، مؤسسات معتبری مانند NIST استانداردهای جدیدی را معرفی کرده‌اند: FIPS 203 (CRYSTALS-Kyber) برای تبادل کلید، FIPS 204 (CRYSTALS-Dilithium) برای امضای دیجیتال، و FIPS 205 (SPHINCS+) برای تنوع الگوریتمی. با این حال، مهاجرت به این استانداردها چالش‌برانگیز است، زیرا نیازمند تغییرات سخت‌افزاری، تست‌های سازگاری، و بازطراحی زیرساخت‌هاست. در همین حال، مهاجمان با استفاده از هوش مصنوعی مولد، حملات پیچیده‌تری را طراحی می‌کنند و داده‌های رمزنگاری‌شده را برای رمزگشایی در آینده ذخیره می‌کنند—سناریویی که به آن “برداشت حالا، رمزگشایی بعداً” گفته می‌شود.


https://techblog.comsoc.org/2025/07/28/countdown-to-q-day-how-modern-day-quantum-and-ai-collusion-could-lead-to-the-death-of-encryption/

🆔 @QuantumProgramming
🆔 http://instagram.com/Quantum.Programming