«می‌دونم برات آسون نیست.» گاهی شنیدن همین جمله یعنی یکی بالاخره فهمیده این روزها چقدر برامون سخت می‌گذره؛ و همین، خودش باعث میشه کمتر احساس کنیم تنهاییم.
اضطراب همیشه از ترس آینده نمیاد گاهی از گذشته‌ای میاد که هنوز خودت رو بابتش نبخشیدی هر بار که خودتو سرزنش میکنی، مغز فکر میکنه هنوز خطر تموم نشده و سیستم هشدار رو روشن نگه میداره یادت باشه که خودسرزنش‌گری، اغلب ما رو مضطرب، خسته و گرفتار نشخوار فکری میکنه و گاهی درمان اضطراب، از بخشیدن خود شروع میشه بعضی زخم‌ها با گذشت زمان خوب نمیشن… و با تکرار شدن در ذهن، عمیق‌تر میشن وقتی بارها خودت رو بابت یک اشتباه محاکمه میکنی، در واقع داری همون درد رو دوباره زندگی میکنی ذهن فرق زیادی بین «اتفاقی که سال‌ها پیش افتاده» و «خطری که الان وجود داره» قائل نیست برای همین، هر بار که نشخوار فکری شروع میشه، اضطراب هم دوباره فعال میشه اگه مدت‌هاست احساس میکنی ذهنت از گذشته رها نمیشه، شاید مشکل این نباشه که زیادی فکر میکنی؛ شاید هنوز یاد نگرفتی چطور گذشته رو پردازش و رها کنی
در آینه خودم رو نگاه کردم. به تکه‌های شکسته‌ای که حالا به زیبایی مثل یک پازل هزارتکه کنارهم قرار گرفته. به زخم‌هایی که هربار سرباز میکردن و تیمارشون میکردم. به قدم‌های سنگینی که تو شب‌های تاریک و ترسناک برداشتم و نمیدونستم نور کجاست.
خودم رو در آینه دیدم. زنی که شب‌ها از رنج به خودش می‌پیچید و تا صبح از کنجِ دنیا به دور از هرآدمی مچاله میشد. صبح کفش آهنی میپوشید و لبخندزنان تو خیابونای شهر شادی خیرات میکرد. این زنِ هزار رویا که در همه کوچه‌های بن‌بست، راهی میساخت.
زنی که روزی تموم نقاب‌های رنگارنگش از روی صورت افتاد. نقاب قوی بودن، شاد بودن، خندیدن، خوشحال بودن، مغرور و جاه‌طلب.
زنی که حالا درون آینه نگاهم میکنه و میدونه زندگیش بیش از یک زنِ قوی به یک‌زنِ خوشحال و راضی از خودش نیاز داره.
در آینه خودم رو نگاه کردم. عجیب ، بی‌نقاب دیدنی‌تر شده بودم.
گاهی آدم از اینکه دیگران درباره‌ش چه فکری می‌کنن ناراحت نیست؛ از اینکه خودش ممکنه همون فکر رو درباره‌ی خودش داشته باشه ناراحته. نگاه دیگران بعضی وقت‌ها فقط یک آینه‌ست. چیزی که واقعاً دردناک میشه، لحظه‌ایه که قضاوت بیرونی با باور درونی هم‌صدا میشه.
از نظر من با ارزش‌ترین دارایی یک نفر بعد از سلامتی اینه که خودشو قبول داشته باشه این باور به خود و پذیرش خود و زندگی کاری میکنه و درهایی باز میکنه که فکرشم نمیکنی
سخت‌ترین کار اینه که بفهمی بعضی تفاوت‌ها نه مشکله، نه اشتباه فقط تفاوته وقتی اینو هضم کنی، دیگه دنبال «درست کردن» طرف مقابل نمیری دنبال فهمیدنش میگردی #روانشناس@psychology65 #نداغلامرضایی #تراپی_آنلاین
ما آدم ها حواسمان همیشه به تازه ترهاست به آن ها که صمیمی نیستند تا مبادا خلاف تشریفات یا احترام رفتار کنیم... اما همیشه از صمیمی تر ها جان ترها، غافلیم... حواسمان نیست که ناراحت میشوند و بیشتر از هر کسی از ما انتظار دارند. ناراحتشان میکنیم و خودمان بیشتر ناراحت میشویم. اگر حرفی نمیزنند، اگر گله ای نمیکنند نه اینکه دلگیر نیستند، نه اینکه گذشته اند... ما همیشه یادمان میروند که صمیمی تر ها هم منتظرند... حواسمان به جان های زندگیمان باشد یک روز میبینم که ناگهان دل بریده اند.
بچه‌ها باید ته دلشان بدانند که وقتی آسیب دیدند و حتی وقتی بدترین روزهایشان را سپری می‌کنند، ما در کنارشان خواهیم بود. باید به آن‌ها یاد دهیم که زندگی با درد همراه است؛ اما باید در کنار این درس، به این درک عمیق هم برسند که هرگز قرار نیست تنها رنج بکشند.
در شرایط امروز ما فقط به این خاطر که تونستی زیر این همه فشار دوام بیاری باید به خودت افتخار کنی…
و برای افتخار کردن به خودت لازم نیست کار خاصی انجام بدی بلکه لازمه تا قدر قدم‌های خودتو بدونی قدم‌هایی که با درد و رنج و اضطراب برداشتی #روانشناس@psychology65 #نداغلامرضایی #تراپی_آنلاین
اینستاگرام و دیگر شبکه‌های اجتماعی اغلب «برش‌های گلچین شده» و ایده‌آلی از زندگی رو نشون میدن که با واقعیت زندگی اکثر مردم فاصله زیادی داره، در نتیجه، بسیاری از رفتارها، استانداردها و انتظارات در این فضا "عادی سازی" میشن که در زندگی روزمره غیرعملی، نادرست یا حتی مضر هستن
ریشه اصلی اورتینکینگ در ناامنی درونیه که خودش رو به شکل ترس از آینده، کمال‌گرایی بیمارگونه و نیاز به کنترل کامل وقایع نشون میده، چون فرد به دلیل اعتماد پایین، مدام در حال پیش‌بینی سناریوهای منفی و جستجو برای بهترین تصمیمه تا از تهدیدها یا شکست احتمالی در امان بمونه
خسته‌ی جان‌سخت، امروز رو هم از سر گذروندی. با توام که کسی نمی‌دونه پشتِ همین «خوبم» گفتنت چه جنگی برپاست. عیبی نداره. اینم می‌گذره. دمت گرم که ادامه دادی...
امید، همیشه شاد و روشن نیست؛ گاهی در میان تاریکی و اندوه، آرام شعله‌ور می‌شود. پرواز کردن، حتی با بال‌های سنگین از غم، نشانه‌ای است از ایمان به طلوعی دوباره. چرا که زندگی، زیباترین شکل از مبارزه برای ادامه دادن است..
شاید فردا دیگر من نباشم پس بگذار رها شوم آزاد از هر اندیشه ای آزاد از هر شادی و غمی رهااااااا باشم با سیاه و سفید خودم برقصم، بخندم، موهایم را به دست باد بسپارم در این جهان عظیم آنطور که می‌خواهم باشم مثل طبیعت ساده اما شگفت‌انگیز... می‌خواهم خودم باشم می‌خواهم جریان داشته باشم...
خیلی از ما استادِ تبدیل کردن لحظه های عادی به محکمه هایی برای شکنجه خودمون هستیم کافیه تا فقط یک اشتباه کوچیک کنیم تا کوهی از سرزنش رو به سمت خودمون روانه کنیم غافل ازینکه ما هم انسانیم و گاهی خطا میکنیم…
How can I read @psychology65 without a Telegram account?
TGViewer shows the public web preview Telegram publishes for روانشناسی«ندا غلامرضائی»: recent posts, photos, videos and the subscriber count, with no app, login or account.
How many subscribers does روانشناسی«ندا غلامرضائی» have?
روانشناسی«ندا غلامرضائی» (@psychology65) has 130 subscribers on Telegram, refreshed roughly every 30 minutes.
Does روانشناسی«ندا غلامرضائی» know I viewed it here?
No. Public channel previews carry no viewer identity, and TGViewer has no accounts or tracking of what you look up.
