یادداشت‌های روانکاوانه

وقتی فرد عشق دیگری را که به او وابسته است از دست بدهد، ایمنی در برابر برخی خطرها را نیز از دست می‌دهد.

📚 تمدن و ملامت‌های آن
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

تداوم هروضعی که اصل لذت، رسیدن به آن را آرزو می کند، فقط باعث خشنودی متوسط می‌شود، ما طوری ساخته شده‌ایم که فقط از تباین و ناهمگونی می‌توانیم لذت بسیار ببریم
و در وضعیت پایدار فقط اندکی کامرواییم.

بنابراین امکانات سعادت ما را سرشت خود ما محدود می‌کند.

همچنین گوته گوشزد می‌کند:
"هیچ چیز در جهان تحمل‌ناپذیرتر از روزهای خوش پیاپی نیست." البته شاید این سخن اغراق آمیز باشد.

📚 تمدن و ملامت‌های آن
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

ما از بیمار یک همکار می‌سازیم.

📚 مطالعاتی در باب هیستری
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

من از اعماق وجود خود تنها به یک چیز می‌توانم اطمینان کنم؛ بر این باورم که تمامی شالوده نیاز انسان به دین؛ بر درماندگی خردسالانه او قرار دارد، درماندگی که وجود آن در انسان محرزتر از حیوانات است.

نوع بشر پس از تولد؛ دنیای بدون پدر و مادر را نمی‌تواند تحمل کند و برای خود، خدای عادل و طبیعت دلپذیر، دو فریبنده‌ترین دروغ انسانی را بنا می‌نهد.


✉️ نامهٔ #زیگموند_فروید به #یونگ

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

بیماران روان‌رنجور به علت سرکوبی آن بخش عمده از منابع انرژی را که می‌توانست سهم بزرگی در تشکیل شخصیت بهنجار و فعالیت‌های مفید زندگی داشته باشد، از دست داده‌اند.

📚 پنج گفتار دربارهٔ #روانکاوی
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

جامعه معتقد است که برای تمدنش هیچ تهدیدی بالاتر از این نیست که غرایز جنسی آزاد شوند و به اهداف اصلی خود بازگردند.

📚 تمدن و ملامت‌های آن
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

دین راه لذت‌جویی و پرهیز از رنج را به همهٔ مردم به یک شیوه تحمیل می‌کند. فن دین این است که ارزش زندگی را کاهش می‌دهد و تصویر جهان واقعی را با وهم درآمیزد و دگرگون کند که شرط این کار ترساندن عقل است.

دین به بهای تثبیت نابالغی روانی با اعمال فشار و کشاندن انسان‌ها به جنون جمعی بسیاری را در برابر روان‌نژندی فردی ایمن می‌کند. اما دیگر کار چندانی انجام نمی‌دهد.

همان طور که گفتیم، راه‌های بسیاری برای انسان‌ها برای دستیابی به خوشبختی وجود دارد، اما هیچ یک به یقین معلوم نیست که آدمی را به نیک‌بختی برساند، دین به این بازی انتخاب و تطبیق لطمه می زند، اما حتی دین هم نمی‌تواند به وعده خود وفا کند.

وقتی دین‌دار در نهایت ناچار است از "مشیت الهی" سخن بگوید، اقرار می‌کند که تنها چیزی که در رنج برایش به مثابۀ تسلی و سرچشمۀ لذت باقی می‌ماند، تسلیم بی چون و چراست و اگر حاضر به تسلیم بی چون و چراست، احتمالا می‌توانست از رفتن به این بیراهه پرهیز کند.

📚 تمدن و ملامت‌های آن
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

باید خاطر نشان کرد که به عبارت دقیق‌تر صحبت از سلطهٔ اصل لذت بر روند فرایندهای ذهنی درست نیست، اگر چنین سلطه‌‌ای وجود داشته باشد اکثریت قابل توجهی از فرایندهای ذهنی ما می‌باید با لذت همراه باشد یا به لذت منجر شود و حال آنکه تجربهٔ جهانی به کلی چنین نتیجه‌گیری ای را رد می‌کند.

بنابراین مطلب بیشتری که می‌توان گفت؛ این است که در ذهن تمایلی قوی به سوی اصل لذت وجود دارد اما آن تمایل در مواجهه یا مخالفت فاکتورها یا شرایط معین دیگر قرار می‌گیرد به گونه‌ای که پیامد نهایی، همواره نمی‌تواند با تمایل به سوی لذت هماهنگی داشته باشد می‌توانیم آنچه را فخنر با نکته مشابه به آن اشاره می‌کند مقایسه کنیم او می‌نویسد: "یک تمایل که به سوی هدفی می‌رود الزاماً به این معنی نیست که هدف حاصل می‌شود و به طور کلی هدف فقط به طور تخمینی قابل دسترسی است..."

📚 دگرسوی اصل لذت
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

خانه، جایگزینی برای رَحِم مادر مَسکنی که زمانی برای آدمی امن‌ترین و راحتی بخش‌ترین مکان بوده است، که همیشه آرزوی بازگشت به آن را دارد.

📚 تمدن و ملامت‌های آن
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

اگر نتیجه بگیریم که فکر غایت‌مند بودن زندگی
کاملا وابسته به نظام دینی است، چندان به خطا نرفته‌ایم.

📚 تمدن و ملالت‌های آن
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

شواهد روانکاوانه حاکی از آنند که تقریباً همه روابط عاطفی بین دو نفر که برای مدتی تداوم دارد.

(ازدواج، دوستی، روابط بین والدین و فرزندان) حاوی ته نشست‌هایی از احساسات خصومت و بیزاری است که فقط به سبب سرکوب به حیطه ادراک در نمی‌آیند.

روانشناسی توده‌ای و تحلیل ایگو
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

ممکن است برای بسیاری از ما نیز دست کشیدن از این باور که در انسان‌ها غریزه‌ای به سوی کمال وجود دارد، دشوار باشد.

غریزه‌ای که انسان‌ها را به اعتلای اخلاقی و دستاوردهای فکری و عقلانی بلند مرتبه رسانده است و انتظار می‌رود رشد و بالندگی آنها را به بالاترین سطح ارتقا دهد.

اما من به وجود چنین غریزهٔ درونی باور ندارم و نمی‌توانم بفهمم که چگونه قرار است این توهم نیک‌خواهانه به وقوع بپیوندد.

آنچه در اقلیتی از افراد انسانی به عنوان کشش خستگی‌ناپذیر به سوی کمال بیشتر به چشم می‌خورد، می‌تواند به سهولت پیامد واپس‌زدگی یا نتیجه سرکوب غرایز فهمیده شود؛ که آنچه باارزش‌ترین دستاوردهای تمدن نامیده می‌شود، محصول آن #سرکوب است.

📚 دگرسوی اصل لذت
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

اصل لذت، تحت تاثیر غرایز #ایگو برای صیانت نفس، جایش را به اصل واقعیت می‌دهد.

این اصل واقعیت قصد و نیت نهایی لذت را کنار نمی‌گذارد، اما با وجود این، تاخیر در ارضای لذت را مطالبه و عملی می‌کند.

ترک لذت و رهاسازی شماری از امکانات خوشی و خوش‌گذرانی و تحمل موقت آنچه لذت بخش نیست، به مثابۀ گامی است؛ در جادهٔ غیرمستقیم و طولانی به سوی لذت.


📚 دگرسوی اصل لذت
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

شکوفایی اولیه زندگی جنسی در دوران طفولیت محکوم به نابودی است زیرا که خواسته‌های آن با واقعیت و با مرحله ناکافیِ تحول کودک سازگار نیست؛ این شکوفایی در آزاردهنده‌ترین وضعیت‌ها و در میان دردناکترین احساسات به پایان می‌رسد.

از دست دادن عشق و شکست، در پس خود زخم‌هایی دائمی را در قالب داغ #خودشیفتگی بر حرمت نفس به جای می‌گذارد، که به نظر من و همچنین به نظر مارچینفسکی بیش از هر چیز دیگر به «حس حقارت» که در روان‌رنجوری شیوع بسیار دارد کمک می‌کند.

جستجوهای جنسی کودک، که تحولات جسمانی او محدودیت‌هایی بر آن تحمیل می‌کند، به هیچ نتیجه رضایت‌بخشی منتهی نمی‌شود؛ و ریشه در شِکوه‌های بعدی از قبیل «من نمی‌توانم کاری را به اتمام برسانم؛ من نمی‌توانم در کاری موفق شوم»، ناشی از همین امر است.

📚 دگرسوی اصل لذت
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

شوربختانه وقتی پای اُمور غایی و مسائل بزرگ علم و زندگی در میان باشد، مردم به ندرت می‌توانند بی‌طرف باشند.

در چنین مواردی بر هر یک از ما تعصب درونی دیرپایی حُکم‌فرماست که ناخواسته، گُمان ورزی‌های ما را در دستان خود می‌گیرد.

📚 دگرسوی اصل لذت
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

چیزهایی زیادی که راهشان را به ضمیر #هشیار فرد پارانوئید باز می‌کنند، در افراد نرمال و روان‌رنجور تنها به شکل #ناهشیار وجود دارند و وجودشان را تنها می‌توان از طریق #روانکاوی اثبات کرد.

بنابراین از برخی جهات حق با فرد #پارانوئید است زیرا او چیزهایی را می‌بیند که فرد نرمال ناتوان از دیدن آن‌هاست و بینش یک فرد پارانوئید بسیار عمیق‌تر از فردی با ظرفیت ذهنی نرمال است.

📚 آسیب‌شناسی روانی زندگی روزمره
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

چرا غالبا اسمی را که فکر می‌کنیم از حفظ هستیم، فراموش می‌کنیم؟

شخصی که سعی می‌کند اسم فراموش شده را به خاطر بیاورد در حافظه‌اش به اسامی دیگری برمی‌خورد که اسامی جانشین هستند.

وی بلافاصله متوجه نادرستی این اسامی می‌شود، اما با وجود این، آن‌ها با سماجت بسیار به تحمیل خود به حافظه او ادامه می‌دهند.

فرآیندی که باید به یادآوری کلمه فراموش شده منتهی شود، دستخوش یک جابه‌جایی شده و با افتادن در یک مسیر اشتباه، در نهایت به اسم جانشین یا نادرست ختم می‌شود.

فرضیه من این است که این جابه‌جایی نتیجه یک فعالیت روانی تصادفی نیست، بلکه بر پایه‌ مسیرهایی از پیش تعیین شده و قابل پیش‌بینی ایجاد می‌گردد.

به عبارت دیگر معتقدم میان اسم یا اسامی جانشین و اسم فراموش شده رابطه‌ای قابل کشف وجود دارد و امیدوارم با کشف این رابطه فرایند فراموشی اسامی خاص را روشن ساخته و تبیین نمایم.

📚 آسیب‌شناسی روانی زندگی روزمره
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

روانکاو می‌بایست در همه مراحل درمان، بیمار را از توهمات خطرناک رهایی بخشد و مدام به او نشان دهد که آنچه به عنوان حیات تازه و واقعی محسوب می‌کند، در واقع بازتاب رویدادهای گذشته زندگی اوست. همچنین برای جلوگیری از وضعیتی که دیگر هیچ شواهدی در اختیار او قرار نگیرد، #روانکاو مراقبت می‌کند که نه عشق بیمار به اوجی افراطی برسد و نه تخاصمش.

روانکاو از این طریق نتیجه می‌گیرد که پیشاپیش بیمار را برای این رخدادهای احتمالی آماده می‌سازد و نخستین نشانه‌های آن را نادیده نمی‌گیرد. برخورد هشیارانه با #انتقال بر اساس این دستورالعمل‌ها، معمولا نتایج بسیار مطلوبی به بار می‌آورد.

اگر به روال معمول موفق شویم ماهیت واقعی پدیده انتقال را برای بیمار روشن کنیم، یکی از کاراترین سلاح‌های او برای #مقاومت را بی‌اثر و در واقع خطرها را به دستاوردهایی ثمربخش تبدیل خواهیم کرد.

زیرا بیمار هرگز تجربه انتقال را دوباره از یاد نمی‌برد. قدرت انتقال برای متقاعد ساختن بیمار، فزونتر از هر قدرتی است که وی از راه‌های دیگر کسب کرده است.

📚 رئوس نظریه روانکاوی
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

اگر #انتقال از وجهی مثبت به وجهی منفی تحول یابد، مراجع احساس می‌کند مورد تحقیر و بی‌اعتنایی قرار گرفته است، لذا از #روانکاو متنفر می‌شود و هر آن ممکن است درمان روانکاوانه‌اش را پایان دهد.

📚 رئوس نظریه روانکاوی
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote

برنامه ما برای درمان بیماری‌های روانی، مبتنی بر این کشف‌‌ها است. #ایگو بر اثر این تعارض‌های درونی ضعیف شده است و ما باید به یاری‌اش بشتابیم. این وضعیت شبیه به جنگی داخلی است که باید با کمک یک هم‌پیمان خارجی به سرانجام برسد.

پزشک روانکاو و ایگوِ ضعیف شده بیمار می‌بایست بر اساس دنیای واقعی بیرون جبهه متحدی در برابر دشمن (یعنی مطالبات غریزی #اید و مطالبات وظیفه‌شناسانه #سوپرایگو) تشکیل دهند. به عبارتی، ما با یکدیگر پیمان همکاری می‌بندیم.

ایگوِ بیمار قول می‌دهد که با کمال صمیمیت با #روانکاو همکاری کند. به سخن دیگر ایگو متعهد می‌گردد که کلیه مواد و مصالحی را که ادراک نفسش بر او آشکار می‌سازد در اختیار ما قرار دهد.

متقابلاً ما نیز به بیمار اطمینان می‌دهیم که اکیداً رازدار خواهیم بود و تجربه خویش در #تفسیر مواد و مصالح تحت تأثیر ضمیر #ناهشیار را برای #درمان او به کار خواهیم گرفت.

دانش ما جای نادانستگی او را می‌گیرد و سلطه ایگوِ او بر آن حوزه‌هایی از حیات ذهنی که دیگر تحت مهار ایگو نیستند را اعاده می‌کند. موقعیت مناسب برای #روانکاوی بیمار را این پیمان فراهم می‌آورد.

📚 رئوس نظریه روانکاوی
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote