داوطلبان سه بار به شکلی خفیف زخمی شدند. یک بار در یک سناریوی زمان عادی به مدت ۲۸ دقیقه، یک بار در یک سناریوی زمان آهسته که ۲۸ دقیقه طول کشید اما طوری برنامه‌ریزی شده بود که ۱۴ دقیقه به نظر برسد و یک بار در یک سناریوی سریع که ۲۸ دقیقه به طول انجامید، اما به نظر می‌رسید که ۵۶ دقیقه گذشته است.
اگرچه زمان واقعی که گذشته بود، در هر سه حالت ۲۸ دقیقه بود، اما بهبود قابل توجهی در شرایط عادی در مقایسه با شرایط آهسته و بهبود بیشتری در شرایط سریع در مقایسه با شرایط عادی مشاهده شد و طبیعتا بهبود زخم در شرایط سریع در مقایسه با زمان آهسته بیشتر بود.
تئوری وحدت ذهن - بدن یک نظریه است که به تأثیرات همزمان و دو طرفهٔ ذهن و بدن می‌پردازد. با توجه به این نظريه، محققان فرض کردند که زخم‌ها هنگامی که زمان درک شده به صورت بلندتر یا کوتاه‌تر توجه می‌شود، با سرعت بیشتر یا کمتری بهبود می‌یابند.
پژوهش حاضر این فرضیه را تأیید می‌کند که تأثیر زمان بر بهبود جسمانی تحت تأثیر تجربه روانشناختی فرد است. همچنین باورهای سنتی در مورد تأثیرات روانی بر سلامتی جسمانی را نیز به چالش کشید.