در نظریه پیاژه (Piaget)، Object Permanence یا «پایداری شیء» یعنی کودک میفهمد شیء حتی وقتی آن را نمیبیند همچنان وجود دارد؛ این توانایی در مرحله حسی ـ حرکتی شکل میگیرد و تا حدود ۱۸–۲۴ ماهگی کاملتر میشود.
در نظریه ماهلر (Mahler)، Object Constancy یا «ثبات هیجانی ابژه» یعنی کودک در جریان جدایی ـ فردیتیابی، یک بازنمایی درونی و نسبتاً پایدار از مراقب ایجاد میکند و میتواند رابطه عاطفی با او را حتی در غیاب فیزیکی حفظ کند؛ این دستاورد عمدتاً در حدود ۲–۳ سالگی مطرح میشود.
بنابراین تفاوت کلیدی:
Piaget → Object Permanence = «ابژه هنوز وجود دارد.»
Mahler → Object Constancy = «رابطه و بازنمایی ابژه در غیاب او حفظ میشود.»
این دو مفهوم از نظر نظری معادل نیستند؛ پایداری شیء عمدتاً شناختی است، درحالیکه ثبات ابژه ماهلر ماهیتی هیجانی ـ روابطابژهای دارد.
References:
Piaget (1954); Mahler, Pine, & Bergman (1975).
🔻 Address:
Telegram | YouTube | Instagram