is the phenomenon that suicidal behavior in others, especially celebrities or well-known figures, can influence or trigger the same behavior in those who are exposed to it, mainly through media coverage. The term was coined by sociologist Dave Phillips in 1974, based on the novel The Sorrows of Young Werther by Goethe, which was associated with a rise in suicides among its readers in the late 18th century45. The Werther effect is related to the psychology of imitation and social proof, and has led to new media guidelines on how to report on suicide responsibly.
یکی از اولین ارتباطات شناخته شده بین رسانه ها و خودکشی، به رمان رنج های ورتر جوان بر میگردد. خیلی زود پس از انتشار این رمان در سال ۱۷۷۴، جوانان و نوجوانان شروع به تقلید از شخصیت اصلی آن کردند.در این رمان، ورتر پس از اینکه از معشوقه اش پاسخ نه دریافت نمود، با یک تپانچه به خود شلیک کرد. بلافاصله پس از انتشار این رمان، گزارش هایی مبنی بر خودکشی جوانان با استفاده از این روش به گوش رسیده است. این باعث شد تا این رمان در چندین مکان ممنوع اعلام شود. از این رو اصطلاح "اثر ورتر" در ادبیات فنی برای اشاره به خودکشی تقلیدی استفاده شد.
«اثر ورتر» اصطلاحی است که برای اولین بار در سال ۱۹۷۴، توسط جامعه‌شناسی به نام «دیوید فیلیپس» تعریف شد.
خودکشی تقلیدی، به معنای آن است که فرد خودکش اقدام به تقلید از روش خودکشی فرد دیگر می‌کند که آن را یا در رسانه‌های گروهی مشاهده کرده یا از قبل به‌طور شخصی از آن مطلع است.
خودکشی تقلیدی تنها یک روی اثر ورتر است. به بیان دیگر، قرار نیست حتماً مو به موی مسیری را که اولی رفته، شما هم طی کنید.
PsychoAnalyser