Gender Dysphoria
Definition
در 5 - DSM عنوان ملال جنسیتی به جای اختلال هویت جنسی مطرح میشود و چنین تعریف شده است: ناهمخوانی محسوس بین جنسیت تجربه شده / ابراز شده و جنسیت تعیین شده به مدت حداقل ۶ ماه که معمولا همراه با ویژگیهای زیر است:

1. میل شدید به جنس دیگر بودن
2. پوشیدن لباس جنس مخالف ( در پسرها)
3. مقاومت برای پوشیدن لباس خاص جنس خود
4. ترجیح دادن وسایل بازی و ... جنس مخالف خود
5. ترجیح دادن شدید نقش های جنس مخالف خود
6. انزجار از آناتومی جنسی خویش


مؤلفه عاطفی اختلالات هویت جنسی را معمولاً ملال جنسیتی (gender dysphoria) مینامند که به این شکل قابل تعریف اسـت: نارضایتی از جنسیت زیستی، تمایل به برخورداری از بدن جنس مخالف و میل به اینکه به عنوان فردی از جنس مخالف به وی نگریسته شود.



Signs
هویت جنسی در اکثر افراد تا سن ۲ یا ۴ سالگی متبلور میشود.

Epidemiology
بهترین برآورد میزان اختلال هویت جنسی یا دگرجنس پنداری در بزرگسالان متعلق به اروپاست ( در مردان یک به هزار و در زنان یک به دوهزار است.)

در مراکز بالینی نسبت بیماران مذکر ۳ تا ۵ برابر بیماران مؤنث است. اقلیت کوچکی از افراد مبتلا به اختلال هویت جنسی درصدد عمل جراحی تعیین مجـدد جنسی بر می آیند.

Etiology
زیست شناختی: تستوسترون بر نورونهای مغزی که در عمل مردانه سازی مغز در قسمتهایی مانند هیپوتالاموس شرکت می کنند، اثر می کند. اینکه تستوسترون در الگوهای رفتاری زنانه یا مردانه مربوط به این اختلال باشد، مورد بحث است. استروئیدهای جنسی در تظاهر رفتار جنسی در مردان و زنان بالغ اثر دارد (به این معنی که تستوسترون می تواند میل جنسی و پرخاشگری را در زنان افزایش دهد و استروژن یا پروژسترون می تواند میل جنسی و پرخاشگری را در مردان کاهش دهد).

روانی اجتماعی: نبودن الگوهای نقش جنسی با جنس مشابه کودک و تشویقهای صریح یا ضمنی والدین در رفتار کردن مشابه جنس مخالف، در ایجـاد این اختلال در کودکی دخیل است. مادران این کودکان ممکن است افسرده یا گوشه گیر باشند. گاهی اوقات صفات مزاجی ذاتی به پسرانی حساس و ظریف و دخترانی پرخاشگر و پرانرژی منجر می گردد. سوءاستفاده جسمی و جنسی ممکن است مستعد بروز اختلال باشد.


Diagnostic criteria
مبدل پوشی (transvestism): در DSM-IV-TR مبدل پوشی (یعنی پوشیدن لباس هـای جـنس مخالف) اگـر مـوقتی و وابسته به استرس باشد یک اختلال هویت جنسی محسوب می شود، اگر اختلال وابسته به استرس نباشد فرد مبدل پوش به یادگـار خـواهـی بـا مـبـدل پوشی شناخته می شود DSM-IV-TR نوعی انحراف جنسی محسوب شده است. خصوصیت اصلی یادگارخواهی همراه با مبدل پوشی این است که تحریک جنسی ایجاد می کند. مبدل پوشی معمولاً «ترانس وستیسم» (transvestism) و افراد مبتلا به آن «ترانس وست» نامیده میشوند.

Treatment
کودکان: ایجاد بهبود در الگوهای نقش جنسی موجود، یا در صورت نبودن چنین الگوهایی، تأمین یک الگوی نقش جنسی از اعضای خانواده یا دیگران (مثلاً برادر یا خواهر بزرگتر) صورت می گیرد. مراقبان کودک به تشویق کودک به رفتارها و نگرش های متناسب با جنس ترغیب می شوند، هر بیماری روانی همراه، مورد بررسی و درمان لازم قرار می گیرد. نوجوانان: به دلیل همزمانی با بحرانهای طبیعی هویت و کنفوزیون هویت جنسی، درمان مشکل است. کنش نمایی (acting out) شایع است و نوجوانان به ندرت انگیزه ای قوی برای تغییر نقشهای قالبی میان ـ جنسی دارند.

بزرگسالان:
۱- روان درمانی: هدف درمان کمک به بیمار برای پذیرش آسان هویت جنسی مورد تمایـل خـودش است، نه ایجـاد شخصیتی مطابق با هویت جنسی

قراردادی. همچنین درمان، بررسی از نظر جراحی های تغییر جنسیت و اندیکاسیون ها و کنتراندیکاسیون های آن را، که بیماران به شدت افسرده و مضطرب، اغلب به شکل تکانهای تصمیم به آن می گیرند، شامل می شود .

۲- جراحی تغییر جنسیت: قطعی و غیرقابل برگشت است. بیماران ۳ تا ۱۲ ماه، دوره مبدل پویشی و هورمون درمانی را می گذرانند. هفتـاد تـا هشتاد درصـد بیماران، از نتیجه این عملها راضی هستند. عدم رضایت با شدت آسیب شناسی روانی زمینهای همخوانی دارد. دو درصد خودکشی گزارش شده است. ۳ـ هورمون درمانی: بعضی از بیماران، به جای جراحی، با تجویز هورمونها درمان می شوند.