چندین عامل را می‌توان برای توضیح رفتار حرکتی ریتمیکی هنگام گوش دادن به سبک‌های خاصی از موسیقی مطرح کرد. برخی از این عوامل عبارتند از:

هماهنگی حسی-حرکتی: این عامل به توانایی فرد برای هماهنگ کردن حرکات بدن خود با صداهای محیط اشاره دارد. برخی افراد دارای هماهنگی حسی-حرکتی بالاتری هستند و به راحتی می‌توانند با ریتم موسیقی هم‌گام شوند. این توانایی ممکن است به دلایل ژنتیک، آموزش یا تجربه شکل گیرد.

علاقه و احساسات: این عامل به تمایل و واکنش فرد نسبت به سبک موسیقی اشاره دارد. برخی افراد به سبک‌های خاصی از موسیقی علاقه‌مند هستند و با شنیدن آن‌ها شاداب می‌شوند. این بهبود خلق باعث تحرک و فعالیت بخش‌های مختلف مغز می‌شود.

فعال شدن قشرهای مختلف مغز هنگام گوش دادن به موسیقی به سبک، ژانر، تجربه و احساسات شنونده بستگی دارد. برخی از قشرهای مغز که در پردازش موسیقی نقش دارند عبارتند از:

قشر شنوایی: این قشر در ناحیه پسین مغز واقع شده و در درک و تفسیر صداها، لحن، ریتم و هارمونی موسیقی نقش دارد.

قشر حساس: این قشر در ناحیه پاریتال مغز واقع شده و در تولید و هماهنگ کردن حرکات رفتار حرکتی ریتمیک همچون رقصیدن، دست زدن یا سر تکان دادن با ریتم موسیقی نقش دارد.

قشر چشم‌انداز: این قشر در ناحیه آکسپیتال مغز واقع شده و در تصویرسازی و خلاقیت هنگام گوش دادن به موسیقی نقش دارد.

قشر پیش‌پیشانی: این قشر در ناحیه جلوین مغز واقع شده و در تصمیم‌گیری، برنامه‌ریزی، حافظه کاری، تمایلات و هوش هنگام گوش دادن به موسیقی نقش دارد.

قشر لب‌پایین: این قشر در ناحیه جلوین مغز واقع شده و در تولید و فهم زبان، خصوصاً زبان موسیقایی نقش دارد.

لوب فروپاریتال: این لوب در ناحیه پایین مغز واقع شده و در حافظه بلندمدت، چیرگی، هیجانات و هویت هنگام گوش دادن به موسیقی نقش دارد.

قشر پیش‌پیشانی، قشر حساس و قشر چشم‌انداز می‌شوند. این بخش‌های مغز در کنترل حرکات رفتار حرکتی نقش دارند.

تأثیر اجتماعی و فرهنگ: این عامل به تأثیر گروه و جامعه بر رفتار فرد نسبت به موسیقی اشاره دارد. برخی سبک‌های موسیقی با فعالیت‌های گروهی همراه هستند که در آن‌ها افراد سعی می‌کنند با گروه خود هم‌صدا و هماهنگ شوند. برای مثال، در کنسرت‌های راک، پانک یا هیپ هاپ، افراد معمولاً با تکان دادن سر، کوبیدن پا، دست زدن یا رقصیدن با ریتم موسیقی همگام می‌شوند. این رفتار حرکتی ریتمیک ممکن است به عنوان چارچوب فرهنگی، نشان‌دهندهٔ هویت گروهی و پذیرفته شود.