متغیرهای تعدیل کننده
در تعامل اجتماعی نقش مؤثری دارند. از جمله این متغیرها میتوان به حالت هیجانی ارادی و غیرارادی اشاره کرد. بررسی ها نشان میدهد که هریک از این هیجان ها از نظام حرکتی متفاوتی در مغز ناشی می شوند. پاسخ های هیجانی غیرارادی، از طریق دستگاه خارج هرمی و پاسخ های هیجانی ارادی به وسیله دستگاه هرمی عمل می کنند.

• آسیب در منطقه دستگاه خارج هرمی سبب بروز پاسخ های غیرقابل کنترل خنده و گریه شده و در نتیجه یک حالت هیجانی نامناسب با موقعیت ایجاد می شود؛ ولی در حالت هیجانی ارادی، تغییری ایجاد نمی شود.
• آسیب دستگاه هرمی موجب تغییر در جلوه هیجان ارادی می شود. با توجه به نظام دوگانه کنترلی، معلوم است که چرا گاهی علی رغم میل باطنی، هیجان های ما افشا می شوند.