@Amirhosei1999:
سلام بنده یک کتاب درباره موضوع اپی‌ژنتیک در دست چاپ دارم.

ولی بخوام خلاصه بگم، صفات اپی‌ژنتیکی الگوی توارث‌شان هنوز کاملا شناخته شده نیست، و فنوتیپ‌هایی که شامل متیلاسیون هستند به ارث می‌رسند.

در مورد وراثت اپی ژنتیکی تحقیقات بیشتر در موش ها انجام شده.
محیط زیست می‌تونه تغییراتی در متیلاسیون DNA بوجود بیاره که البته فقط در مناطق خاصی از ژنوم ما رخ می‌دهد . این الگوهای متیلاسیون به طور نامحدود منتقل نمی‌شوند و معمولاً این اثرات بعد از دو، سه نسل محو می‌شود.
برای مثال زمانی که غذا کمیاب هست فرزندان موشها کوچکتر از حد متوسط به دنیا می‌آیند بعبارتی به طور «از پیش برنامه ریزی شده» به دنیا میایند تا با سوءتغذیه کنار بیایند. در صورت فراوانی ناگهانی غذا، بدن آنها نمی تواند با آن مقابله کنه و ممکنه به بیماری های متابولیک مانند دیابت مبتلا شوند.
فرزندان این موشها یک «خاطره» از کمبود تغذیه مادربزرگ خود را به ارث برده بودند.
یا در تحقیقی دیگه رایحه ای که برای موشها خوشایند بوده را با شوک الکتریکی خفیف همراه کردند ، این تجربه‌ جدید به نسل‌های بعد منتقل شده . نوه‌های این موشها هرگز این رایحه را همراه شوک الکتریکی تجربه نکرده بودند ولی از این رایحه ترس داشتند.