عشق از دید لکان
این باور به یافتن کسی است که عین خود من (semblable) است، یعنی یافتن خود در دیگری. همه برای رابطه عاطفی در جستجوی همزادشان (soulmate) هستند. هم_زاد! شاید این تکراری بر خودشهوانیت (auto-eroticism) ابتدایی بشر باشد.

در آن سو، ایده‌ی عشق در بُعد نمادین برای لکان همان است که در سمینار هشتم درباره‌ی «انتقال» بیان می‌کند: «عشق دادن چیزی است که نداریم به کسی که آنرا نمی‌خواهد.»

بدین ترتیب عشق ظرفیت نشستن با فقدان‌هاست، با تفاوت‌هاست، ظرفیت تاب آوردن غیریت (otherness) در دیگری است و دانستن اینکه دیگری اساسا موجودی متفاوت است که بخشی از او هرگز در روان من خلاصه نمی‌شود پس برای من همواره دست نیافتنی و مبهم باقی می‌ماند.