در نوروساینس، میل (Desire) یک فرایند انگیزشی است که در آن مغز یک هدف یا محرک را دارای ارزش و اهمیت انگیزشی (Incentive Salience) میکند و فرد را به سمت عمل برای دستیابی به آن سوق میدهد.
میل حاصل تعامل مدار مزوکورتیکولیمبیک، سیستمهای همئوستاتیک و شبکههای یادگیری و تصمیمگیری است؛ از جمله (VTA)، (Nucleus Accumbens/Ventral Striatum)، (Amygdala)، (Hippocampus)، (OFC/vmPFC) و (ACC).
نکتهٔ کلیدی این است که Wanting با Liking یکی نیست. دوپامین بیش از آنکه «لذت» را مستقیماً ایجاد کند، در انگیزش، یادگیری پاداش و نسبتدادن اهمیت انگیزشی به نشانههای پاداش نقش دارد. بنابراین ممکن است فرد چیزی را بهشدت «بخواهد» بدون اینکه دریافت آن به همان اندازه برایش لذتبخش باشد.
در نتیجه، میل را میتوان فرایند تبدیل یک هدفِ ارزشمند یا نشانهٔ آن به یک انگیزش برای عمل دانست؛ فرایندی که تحت تأثیر وضعیت فیزیولوژیک، تجربهٔ قبلی، یادگیری، پیشبینی پاداش و زمینهٔ محیطی قرار میگیرد.
Ref:
Berridge & Robinson (1998, 2016); Schultz (2016); Pessiglione et al. (2006).
🔻 Address:
Telegram