سالمندی؛ بحران بعدی روانشناسی ایران؟
ایران با یکی از سریعترین روندهای سالمندی جمعیت مواجه است. سهم افراد ۶۰ سال و بالاتر از حدود ۱۰٪ جمعیت عبور کرده و طبق برآورد UNFPA، تا سال ۲۰۵۰ به حدود ۲۷.۹٪ خواهد رسید؛ یعنی تقریباً از هر چهار نفر، یک نفر سالمند خواهد بود.
اما مسئله فقط جمعیت نیست؛ سلامت روان این جمعیت نیز یک چالش جدی است.
یک مرور نظاممند و متاآنالیز از ۳۰ مطالعه در ایران، شیوع افسردگی در سالمندان را حدود ۵۲٪ (95% CI: 46–58%) برآورد کرده است.
یعنی ما با حوزهای روبهرو هستیم که همزمان به پژوهش، ارزیابی روانشناختی، مداخلات درمانی، آموزش متخصصان، آموزش خانوادهها و طراحی خدمات تخصصی سالمندی نیاز خواهد داشت.
به نظرم روانشناسی ایران باید خیلی زودتر از رسیدن موج اصلی سالمندی، برای این حوزه آماده شود.
سالمندی فقط یک مسئله پزشکی نیست؛ یک مسئله بزرگ روانشناختی، اجتماعی و اقتصادی است.
و شاید یکی از مهمترین حوزههای تخصصی روانشناسی در ۲۰ سال آینده، همینجا باشد. پس فکر میکنم در حوزه آموزش، درمان و پژوهش و همچنین ماکتینگ، این حوزه بسیار مهم و موثر و نقطه عطفی در تاریخ روانشناسی ایران خواهد بود.
Reference
• Jafari et al. (2021), Journal of Aging Research.
• UNFPA, Population Ageing and Disabilities – Islamic Republic of Iran.
• WHO, Ageing and Health.
🔻 Address:
Telegram | Instagram | Castbox | YouTube