C.A. Meier (ed.), Princeton University Press, 2001
این کتاب مجموعه‌ای از مکاتبات میان فیزیکدان نظری «ولفگانگ پائولی» و روان‌کاو «کارل گوستاو یونگ» است؛ گفت‌وگویی میان فیزیک کوانتومی و روان‌شناسی تحلیلی، که به دنبال بنیانی مشترک میان ماده و روان است. نامه‌ها پلی می‌سازند میان جهان نمادین ناخودآگاه و ساختار ریاضی جهان بیرونی.
محتوای تخصصی
Unus Mundus
ایده‌ای از یک «جهان یگانه» که در آن روان و ماده دو روی یک واقعیت خنثی‌اند؛ زمینه‌ای که از آن هر دو برمی‌خیزند. یونگ این را زیربنای نظریه‌ی هم‌زمانی دانست.
Synchronicity (هم‌زمانی)
اصل «اتصال بی‌علت اما معنادار» میان رخدادهای درونی و بیرونی. پائولی آن را هم‌ارز مفهومی پدیده‌های غیرمحلی در فیزیک می‌دید.
Neutral Language
تلاش برای یافتن زبانی که بتواند ساختارهای فیزیکی و نمادهای روانی را هم‌زمان توصیف کند؛ زبانی فراتر از استعاره، نزدیک به ریاضیات نمادین.
Archetype & Physics
پائولی، رؤیاهایش را چون داده‌های تجربی بررسی می‌کرد؛ یونگ در آن‌ها الگوهای آرکی‌تایپی و نظم پنهان طبیعت را می‌دید. این مواجهه، تقارنی میان نظریه‌ی کوانتومی و نمادگرایی ناخودآگاه پدید آورد.
نتیجه‌گیری
هیچ نظریه‌ی تجربی مشترکی استخراج نشد، اما پایه‌ی فلسفه‌ی «دووجهی‌گرایی» (dual-aspect monism) در ذهن و ماده گذاشته شد. گفت‌وگو میان علم و ناخودآگاه، از این پس خود به یک روش‌شناسی مستقل بدل شد.
Reference:
• Jung, C.G. Synchronicity: An Acausal Connecting Principle (Collected Works, 1952).
• Atmanspacher, H., Fuchs, C. “The Pauli–Jung Conjecture and Its Relatives.” Mind and Matter, 2020.
Meier, C.A. (ed.), Atom and Archetype, Princeton University Press, 2001.
Sum:
پائولی و یونگ در جست‌وجوی زبانی بودند که هم‌زمان بتواند جهان کوانتومی و جهان درونی را توضیح دهد؛ نتیجه نه یک نظریه، بلکه الگویی برای پیوند میان آگاهی و واقعیت بود.
Address:
Telegram | Instagram | Castbox | YouTube