مبتنی بر شهودات روانکاوانه ایشان، که بخشی از آن در آثارش یادداشت شده است، با کیفیت بالا، در فرمت داکیومنت در 5 پارتیشن جمع آوری شده:
1- Carl Gustav Jung Paint in RedBook Part I
2- Carl Gustav Jung Paint in RedBook Part II
3- Carl Gustav Jung Paint in RedBook Part III
4- Carl Gustav Jung Paint in RedBook Part IV
5- Carl Gustav Jung Paint in RedBook Part V
در میان سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۶، یونگ وارد دوره‌ای شد که آن را «رویارویی با ناخودآگاه» می‌نامید. در این زمان او مجموعه‌ای از تصاویر، نمادها و روایات درونی را تجربه کرد که بعدها در «کتاب سرخ» (Liber Novus) تجسم یافت. نقاشی‌های او در این اثر نه صرفاً آثار هنری، بلکه نمودهایی از فرایند روان‌تحلیل درونی و تجلی ناخودآگاه در قالب تصویری‌اند.
یونگ از روشی استفاده می‌کرد که خود آن را تخیل فعال (Active Imagination) می‌نامید. در این روش، فرد در حالت نیمه‌هوشیار با محتواهای ناخودآگاه وارد گفت‌وگو یا تعامل می‌شود و آن‌ها را به صورت تصویر، متن یا روایت تجسم می‌بخشد.
Related research
• کتاب Jungian Art Therapy: Images, Dreams, and Analytical Psychology نوشته‌ی Nora Swan-Foster، مرجع مفیدی است برای کسانی که می‌خواهند بدانند چطور می‌توان نظریه‌ی یونگی را در فرایند هنر درمانی به کار برد.
• کتاب Painting Therapy On the Basis of C.G. Jung’s Analytical Psychology تألیف Ingrid Riedel و Christa Henzler نشان می‌دهد چگونه رنگ‌ها، فرم‌ها و ساختارهای بصری می‌توانند «ماده ناخودآگاه» را به سطح بیان بیاورند و هم جنبه تشخیصی و هم پیش‌بینی‌کننده داشته باشند.
• یکی دیگر از مقالاتی که به نحوه‌ی بروز ناخودآگاه در هنر می‌پردازد، مقاله‌ی "Jung, art and psychotherapy re-conceptualized by the symbol that joins us to the wildness of the universe" از Susan Rowland است. او در این مقاله نشان می‌دهد چگونه «سمبول» (نماد) در هنر، پل ارتباطی ایجاد می‌کند بین فرد، ناخودآگاه و ساختارهای فرهنگی بزرگ‌تر.
در این رویکرد، تحلیل اثر هنری به مثابه‌ی یک جلسه روان‌درمانی تصویری محسوب می‌شود؛ یعنی روان‌درمانگر و مراجع با تصویر تعامل می‌کنند، آن را تفسیر می‌کنند یا اجازه می‌دهند تصویر خودش زندگی کند.
• مقاله "An analytical psychology view of wholeness in art" از Robert Matthews یکی از نمونه‌های برجسته است که با استفاده از نظریه «تابع متعالی (Transcendent Function)» یونگ، فرآیند خلق هنری را به گفتمان وحدت (wholeness) در هنر مرتبط می‌کند.
• مقاله "The Visionary Art of C.G Jung"، که در مجله International Journal of Jungian Studies منتشر شده است، به کارکرد هنر بینانگار (visionary art) می‌پردازد و چارچوبی مبتنی بر نظریه نیومن (Neumann) برای تحلیل نقاشی‌های کتاب سرخ فراهم می‌کند. در آن چارچوب، نقاشی‌های یونگ به عنوان جلوه‌ای از مراحل رشد روانی افراد در رابطه با کل جامعه دیده می‌شوند.
• در پایان‌نامه‌ای به نام “Art and Psyche: Carl Gustav Jung’s Vision of the Mandala and Its Relevance to Art History” نیز، ماندالا به‌عنوان کلید نمادین برای تحلیل نقاشی‌های دینی و روان‌شناختی بررسی شده است.Address:
Telegram | Instagram | Castbox | YouTube