Human Pheromones and Olfactory Attraction
فرمون‌های انسانی و جذابیت بویایی

پژوهش‌های دانشگاه زوریخ و کالج کینگز لندن در سال ۲۰۲۲ نشان می‌دهند که Human Pheromones، به‌ویژه ترکیباتی چون androstadienone و estratetraenol، در ادراک ناخودآگاه جذابیت و انتخاب شریک نقش میانجی دارند؛ هرچند هنوز شواهد قطعی در مقیاس جمعیت عمومی وجود ندارد.

مبانی آسیب‌شناختی:
• میکروبیولوژی پوست و HLA: تنوع ژنتیکی MHC/HLA به شکل‌گیری امضای بویایی منحصربه‌فرد کمک می‌کند و با انتخاب ترجیحی شریک غیرهمسان در متاآنالیزهای تکاملی مرتبط است.
• نورو‌ساینس بو: مطالعات fMRI فعال‌سازی آمیگدالا و هیپوتالاموس را در مواجهه با androstadienone ثبت کرده‌اند، همراه با افزایش کورتیزول و تغییر خلق.
• فاکتورهای خطر یا مداخله‌گر: مصرف قرص‌های ضدبارداری، عادات بهداشتی، و میکروبیوم پوستی می‌توانند ترجیحات بویایی را معکوس یا تضعیف کنند.
• پیامدهای بالینی: در روان‌شناسی زوج‌ها، ناسازگاری بویایی با کاهش رضایت جنسی و افزایش احتمال ناپایداری رابطه ارتباط دارد.
• کاربردهای بین‌رشته‌ای: این یافته‌ها در ژنتیک جمعیت، مشاوره باروری، و حتی صنعت عطرسازی برای طراحی فرمول‌های شیمیایی نزدیک به فرومون‌ها کاربرد یافته‌اند.

References
• Wedekind C, Füri S. "Body odour preferences and the MHC." Behav Ecol 1997.
• Havlíček J et al. "Human body odour, MHC and partner choice." Nat Sci Rep 2016.
• Savic I, Berglund H. "Brain response to putative pheromones in homosexual and heterosexual men." PNAS 2005.
• Saxton TK et al. "Androstadienone, estratetraenol, and human behaviour." Psychoneuroendocrinology 2008.
• Herz RS. The Scent of Desire: Discovering Our Enigmatic Sense of Smell. HarperCollins, 2007.


Address:
Telegram | Instagram | Castbox | YouTube