کاوش در مکانیزم‌های دفاعی حافظه‌های پوششی
مفهوم "خاطرات پوششی"، معرفی‌شده توسط زیگموند فروید در 1899، به خاطرات کاذب اما واضحی اشاره دارد که به‌عنوان سپری روان‌شناختی برای پنهان‌سازی تجربیات تروماتیک یا تعارض‌آمیز عمل می‌کنند. این مکانیزم دفاعی، از طریق واپس‌رانی خاطرات اصلی به ناخودآگاه، روان را از اضطراب ناشی از مواجهه مستقیم با آن‌ها محافظت می‌کند.
مبانی روانکاوانه:
• واپس‌رانی: خاطرات واقعی به دلیل ماهیت دردناکشان به ناخودآگاه رانده شده و با روایت‌های خنثی یا تحریف‌شده جایگزین می‌شوند.
• جایگزینی نمادین: خاطرات پوششی اغلب ترکیبی از عناصر واقعی (مانند مکان یا افراد) و خیالی هستند که به‌صورت کاذب اما باورپذیر ادراک می‌شوند.
• عوامل محرک: تروما، شرم، یا تعارضات عاطفی عمیق، انگیزه اصلی تشکیل این خاطرات هستند.
• کاربرد بالینی: تحلیل این خاطرات در روانکاوی، از طریق تکنیک‌هایی مانند تداعی آزاد، به کشف تعارضات ناخودآگاه و تسهیل درمان PTSD کمک می‌کند.
References:
• Freud, S. (1899). Screen Memories, Standard Edition, III, 303-322
Address
Telegram | Instagram | Castbox | YouTube