به تمایل ناخودآگاه فرد برای بازآفرینی، بازتجربه، یا بازسازی جنبه‌هایی از تجربه‌های آسیب‌زای گذشته اشاره دارد. این پدیده معمولاً به‌صورت الگوهای مخرب در روابط، انتخاب‌های زندگی، یا واکنش‌های عاطفی بروز می‌کند. هدف ناخودآگاه این رفتارها اغلب تلاش برای تسلط بر تروما، کاهش اضطراب مرتبط با آن، یا بازسازی شرایط برای دستیابی به نتیجه‌ای متفاوت است، هرچند این تلاش‌ها معمولاً نتیجه معکوس دارند. ویژگی‌های کلیدی شامل رفتارهای خودتخریب‌گر، الگوهای رابطه‌ای ناسالم، و فعال‌سازی سیستم عصبی در پاسخ به محرک‌های یادآور تروما است.
نقش سیستم عصبی خودمختار: تروما می‌تواند باعث تغییرات پایدار در محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA Axis) شود، که منجر به افزایش حساسیت سیستم عصبی سمپاتیک و واکنش‌های بیش‌فعال به محرک‌های یادآور تروما می‌شود.
تغییرات مغزی: مطالعات تصویربرداری مغزی نشان‌دهنده کاهش حجم آمیگدال و هیپوکامپ و نقص در قشر پیش‌پیشانی در این افراد می‌تواند به مشکلات تنظیم عاطفی و پردازش حافظه منجر شود.
Address:
Telegram | Instagram | Castbox | YouTube