یافته‌های تشخیصی: معاینات چشمی (مانند رفلکس مردمک، معاینه فوندوس، یا پتانسیل‌های برانگیخته بصری [VEP]) معمولاً طبیعی هستند. تست‌های عملکردی، مانند توانایی بیمار در دنبال‌کردن اشیاء متحرک یا پاسخ به تهدیدات بصری، ممکن است نشان‌دهنده حفظ عملکرد بصری باشد.
اجتناب از موانع (Obstacle Avoidance):
بیمار ممکن است ادعا کند که نمی‌تواند ببیند، اما هنگام راه‌رفتن به‌طور ناخودآگاه از برخورد با اشیاء یا موانع اجتناب کند.
مثلاً، هنگام حرکت در یک اتاق شلوغ، بیمار ممکن است بدون برخورد با صندلی‌ها یا دیوارها مسیر خود را تنظیم کند. این رفتار نشان می‌دهد که بیمار به‌طور ناخودآگاه اطلاعات بصری را پردازش می‌کند.
واکنش به محرک‌های بصری (Visual Stimuli Response):
بیمار ممکن است به محرک‌های بصری واکنش نشان دهد، حتی اگر ادعا کند نابیناست. مثال‌ها شامل:
رفلکس تهدید (Threat Reflex): وقتی یک شیء به‌سرعت به سمت صورت بیمار نزدیک می‌شود (مثلاً یک دست یا توپ)، بیمار ممکن است پلک بزند یا سر خود را عقب بکشد.
Telegram | Instagram | Castbox | YouTube