نورونهای پورکنژ در قشر مخچه قرار دارند و به دلیل دندریتهای بسیار شاخهدار و مسطحشان شناخته میشوند. این نورونها بازدارندههای گابائرژیک هستند و نقش مهمی در هماهنگی حرکات و تنظیم فعالیتهای حرکتی دارند. آسیب به این نورونها میتواند منجر به اختلالات حرکتی مانند آتاکسی شود¹.
آنها نورون های بازدارنده بزرگی هستند که در یک لایه با چگالی 300-500 mm قرار دارند. مخچه انسان حاوی 15 میلیون سلول پورکنژ است. هر سلول پورکنژ دندریتهای مسطحی را گسترش میدهد، که از میان آنها فیبرهای موازی متعدد عبور میکنند. الیاف موازی سلول پورکنژ را با 175000 سیناپس تحریکی تامین می کنند.
سلولهای پورکنژ همچنین سیناپسهای تحریککننده را از الیاف بالارونده و نوع سوم آوران، و سیناپسهای مهاری را از سلولهای ستارهای دریافت میکنند.آکسون های سلول پورکنژ از طریق ماده سفید تا ساختارهای زیر قشری گسترش می یابند².
Reference:
(1) Morphology and Circuitry of Ganglion Cells by Helga Kolb.
(2) sciencedirect/purkinje-cell
Channel ID: PsychoAnalyser



