Paradox psychology is a counter-intuitive approach that is primarily geared toward addressing treatment resistance. The method of paradoxical interventions (pdxi) is more focused, rapid, and effective than Motivational Interviewing. In addressing resistance, the method seeks to influence the clients' underlying attitude and perception by providing laser beam attention on strengthening the attachment-alliance. This is counter-intuitive to traditional methods since change is usually directed toward various aspects of behavior, emotions, and thinking. As it turns out, the better therapy is able to strengthen the alliance, the more these aspects of behavior will change.
• تشویق یا تشدید علائم بیمار و یا حتی تلاش برای جلوگیری یا محدود کردن تلاش مراجع برای کاهش علائم خود ابتدا به عنوان یک استراتژی برای ارتقای عملکرد روانی افزایش یافت.
• بیشترین ادبیات مؤثر در مورد پارادوکس درمانی، از پروژه ارتباطات بیتسون در سال 1952-1962 ناشی می شود.
• تحت تأثیر ایده های سیستمیک- سایبرنتیک و با تلاش استاد هیپنوتیزم میلتون اریکسون در دهه 1970 توسعه مدل های خانواده درمانی با پارادوکس افزایش یافت.
• تقریباً در همین زمان، تکنیک قصد پارادوکسیکال فرانکل توسط رفتار درمانی مورد استفاده قرار گرفت. این تکنیک روش سودمندی برای برخی از بیماری ها مانند بی خوابی، اضطراب، احتباس ادرار و وسواس بود.
Channel ID: PsychoAnalyser