Bostirilgan his-tuyg’ular sehrli emaski, ular o’z-o’zidan yo’q bo’lib qolsa…

Bostirilgan hissiyotlarning barchasi tanamizda “yashaydi.”

Buning sababi shunda: biror voqea yoki hodisa sizga qattiq ta’sir qilganda, bu holat tanangizda kortizol, adrenalin va yurak zarbining ortishiga sabab bo’ladi.

Hissiy zo’riqish va u ta’sirida yuzaga kelgan fiziologik reaksiya, miyaning hissiy reaksiyalarga javob beruvchi qismi bo’lgan amigdalani gippokamp(miyaning xotirani boshqaruvchi qismi) yordamida, o’sha xotira va uning hissiy ahamiyatini ongga muhrlashga majbur qiladi.

Bunday holatda sizda ikkita yo’l mavjud: Bu his-tuyg’uni bostirishingiz mumkin yo bo’lmasa, o’zingizga shu tuyg’uni his qilish imkonini berib, undan ozod bo’lishingiz mumkin.

Ko’pchilgimizga yoshlikdan his-tuyg’ular bilan qanday ishlashni hech kim o’rgatmagan. Shu sababdan, aksariyat insonlar hissiyotlarini ichida to’plab yuradi.

Bu esa vaqti kelib, o’tmishdagi tajribani takror-takror yodga olishga va asab tizimining haddan ziyod qo’zg’alishiga sabab bo’ladi.

Oqibatda, bu narsa asab tizimingizni doimiy ravishda “ur yoki yugur” stress reaksiyasi ta’sirida qoldiradi.

@pslog