❇️عشق را زبانی دگر

اين نامی است که امير حسين اللهياری برای برگردان «ترجمان الاشواق» ابن‌عربی برگزيده، و در آن، همۀ اشعار آن قصيده را به شعر فارسی در آورده است: يکی از ديگری بهتر، شيرين‌تر، و دلنشين‌تر؛ يکی از آنها اين است:

🔹پنجه درافکنده به انواع غم🔹

🔻به هر مرغ نالنده بر شاخساری
مرا پاسخی هست بايسته، آری!

🔻بنالند مرغان و تنها مَن‌استم
که با اشک آميزم اندوه و زاری

🔻بدو گفتم: ای مرغ! – با پلک سنگين
ز اشکی گران – هان! خبر زو چه داری؟

🔻بگو تا کجا خفته در سايه‌ساری
بگو تا که را گفته حرف از دياری؟

مطارحة بأفنان الشجون

🔸اُطارِحُ کلَّ هاتفةٍ بأَيکٍ
علی فَنَنٍ بأفنانِ الشجونِ

🔸فتبکی الفَها مِن غير دَمعٍ
و دَمعُ الحزنِ تُهملِ من جُفونی

🔸أقول بها و قد سَمَحت جفونی
بأدمُعها تخَبّرُ عن شُجونی:

🔸أعندَک بالذی أهواهُ علمٌ؟
و هل قالوا بأفياء الغُصون؟
https://www.postbook.ir/uploaded/98-m.jpg
🔻🔻🔻
@post_book