🔻مسافر کاناپه‌گرد در ايران🔻

فرستۀ 2️⃣1️⃣1️⃣

❇️ روز پانزدهم/ 5

🔸ديدار از حرم امام روح‌الله خمينی

🔹چون [امام] خمينی يکی از مهم‌ترين شخصيت‌های تاريخ معاصر ايران است و تأثير وی در ايران اين روزگار بی‌همتا است، اين بخش از کتاب خود را که سعی می‌کنم آن را فشرده و کوتاه بنويسم، به زندگی و همزمانی او با مهم‌ترين رخدادهای سياسی ايران و به مبارزاتش با محمدرضا پهلوی و رهبری جنبشی که به سقوط شاه ايران انجاميد، اختصاص می‌دهم. من کتاب‌های زيادی در باره زندگی امام خوانده‌ام و فيلم‌های مستند بسياری را (از جمله آنچه شبکه لبنانی المنار تهيه کرده است) ديده‌ام، شايد بيشتر منابع موجود عربی نگاهی اسلامی به اين پديده داشته باشد و همه کاميابی‌های اين انقلاب را به گروه‌های اسلامی نسبت دهد، گزارش ناچيزی که در پی می‌آيد، با اين‌که يک تحقيق سياسی پيرامون انقلاب اسلامی نيست، ولی می‌تواند يکی از چهره‌های چندگانه اين حقيقت غيرقابل انکار را که [امام] خمينی رهبر اين انقلاب بوده است، نشان دهد.

🖌( در اين بخش، نويسنده شرح مفصلی از زندگی و مبارزات امام خمينی و حوادث انقلاب اسلامی مردم ايران از پانزده خرداد 1342 تا دوازدهم بهمن 1357 را ارائه می‌دهد که چون برای خوانندۀ ايرانی، آشنا و تکراری است، از آوردن آن خودداری می‌شود).

🔹امام سرانجام پس از 14 سال تبعيد با پيروزی بر شاهی که از کشور گريخته بود، در ميان استقبال نزديک هفت ميليون ايرانی، به ميهن باز گشت و رؤياهايش برای برپايی يک دولت قدرتمند اسلامی با اميد ميليون‌ها ايرانی به برپايی حکومتی عدالت‌محور و توانمند و دموکرات، پس از فروپاشی نظام خودکامه و ستمگر و استبدادی شاه گره خورد.

🔹همان طور که [امام] خمينی از تبعيد به بهشت زهرا رفت، من هم به ايستگاه حرم مطهر ـ بهشت زهرا ـ رسيدم. بيرون که آمدم تابلوهای راهنما دو مسير را به من نشان می‌داد؛ يک فلش به سمت حرم امام خمينی و يک فلش به طرف بهشت زهرا. شب‌هنگام بود و ديدار از قبرستان امکان نداشت. خيلی دلم می‌خواست وقت کافی برای تماشای آن و زيارت قبور شهدای انقلاب و جنگ با عراق را می‌داشتم؛ اما آدم هيچ وقت به همه آرزوهايش نمی‌رسد، شايد وقتی ديگر و در سفری ديگر به تهران، اين امکان برايم پديد بيايد. تابلوهای راهنما به سوی مسجد را پی گرفتم، هر چند درخشش گنبد و مناره‌های آن از دور نيز پيدا بود. اين مکان پس از درگذشت امام در سال 1989 برای جاودانه کردن نام و خاطره او در ميان ايرانيان بلکه همه جهانيان ساخته شده است و سران حکومتی و رهبران روحانی ايران در روز اول فوريه هرسال، مقارن با سالگرد پيروزی انقلاب به زيارت می‌آيند. از درِ مردانه وارد شدم و کفش‌ها و دوربين خود را تحويل دفتر امانات وابسته به مسجد دادم و خدا را شکر کردم که داخل حرم می‌توانم با دوربين موبايل عکسبرداری کنم. تزئينات سقف و ديوارها و ستون‌های مسجد مانند ديگر مساجد تاريخی ايران چندان چشمگير نبود، اما در نگاه من و همه زائران، ابهت شگفت‌انگيزی داشت؛ چرا که هر کس به اينجا می‌آيد نه به دنبال زيبايی، بلکه در جست‌وجوی عظمت و جايگاه دينی و سياسی امام است و می‌داند که مهم‌ترين شخصيت تاريخ معاصر ايران در همين مکان خفته است.

🔹ستون‌های حرم همه از سنگ‌هايی بزرگ و مربع‌شکل و تودرتو بود و طوری طراحی شده بود که ضريح از هر جای حرم به‌خوبی ديده می‌شد. پيرامون مقبره امام چندين سنگ قبر از آنِ شخصيت‌های دينی مانند بروجردی و توسلی و ديگرانی بود که در يک نظام دينی قطعاً بايد آنها را هم در شمار شخصيت‌های سياسی برشمرد. زائران نخست در برابر تابلو بزرگی حاوی متن فارسی و ترجمه عربی زيارتنامه امام که بر شبکه‌های ضريح آويخته است می‌ايستند. پس از قرائت فاتحه برای امام، زيارتنامه عربی را خواندم و منتظر ماندم که جايی پيدا کنم و نزديک‌تر بروم و داخل ضريح را ببينم. قبر امام با پارچه سبزرنگ بزرگی پوشيده شده بود و يک گلدان پر از گل و چند نسخه قرآن و تصويری از شخص وی بر روی آن قرار داشت. در کنار آن قبر کوچک‌تری بود که پيکر فرزندش احمد خمينی را در بر داشت که در آخرين سال‌های تبعيد همراه پدر بود و به عنوان حلقه ارتباط ميان عراق و شبکه پيروان وی در ايران شمرده می‌شد. داخل ضريح آن قدر بزرگ بود که گنجايش قبرهای ديگری را هم داشته باشد. چه بسا حکومت بخواهد اينجا را به عنوان آرامگاه همه سرشناسان انقلاب انتخاب کند و به جای آن‌که بنای باشکوه و بزرگ ديگری را بسازد، پيکر آنان را در همين جا به خاک بسپارد.

🖌نوشتۀ عمرو بدوی
🖌ترجمۀ محمدرضا مروارید

🔻🔻🔻
🆔@post_book
🌀www.postbook.ir