🌟سروده های حبیب الله بخشوده🌟
.
.
.
.
هرکه به من میرسد بوی قفس میدهد
جز تو که پر میدهی تا بپرانی مرا...
عضویت:
Post #842
153
▫️قطره ( بە بهانە مستند کوتاە باغ فلاحتی اثر استاد مهدی نورمحمدی)
✍حبیب‌الله بخشوده
در میان صدها فیلم مستند که این روزها اوقات گرامی ما را در اینستاگرام مصروف خود می کند.مستند باغ فلاحتی اثر استاد مهدی نورمحمدی ،مستند ساز شهیرایلامی، برای من که این شهر را گرامی موطن خود می‌دانم و تمام خاطرات کودکی و جوانی ام را در لوح محفوظ خاطرم نه به صورت نوشتار که به شکل تصاویر نوستالژی به اصطلاح امروزی ذخیره ( save) کردەام پر از احساس خوب دیروز و دغدغه و نگرانی امروز است.
احساسی کاملا متضاد اما واقعی.
در مستند استاد نورمحمدی که پر از دقایق ارجمند و نکات ارزشمند است.برگی از تاریخ در نسیم سالهای دور تکان می‌خورد و در آستانه ی پاییز رطوبت باغ ها و سرمای لطیف مزارع قدیم ایلام را می توان حس کرد.مستندی که کاخ فلاحتی و قنات آن را به مخاطب معرفی می نماید.
بناها تاریخی،سنگ‌نوشته ها،چشمه ها،مساجد و مدارس و مکتبخانه های قدیمی
و همچنین قنات ایلام،موضوعی فراموش شده است،که نه تاریخ نگاران در آن به دقت نگاه کرده اند و نه متولیان میراث فرهنگی رجوعی هنری و قابل ارائه به آن داشته اند.
یادم می آید که در دوران کودکی ایلام به قول تازیان پر از قنوات بود،قنواتی زیبا و با مسما با اسامی قابل تحقیق مانند: "کیەنێ بی بی " قوناخە"سەراو عطش
تا همین دهه‌ی پنجاه بالاتر از باشگاه تختی و درست کنار مدرسه ی حکیم نظامی،آبی گوارا و خنک از دل سنگ و خاک بیرون می زد.با نوشابه های سرد و به قول ایلامی ها تگری،شوپس،کانادادرای،پپسی،کوکاکولا و این اواخر جرعه و سون آپ. که فروشندگان به مشتریان عرضه می داشتند.
در فاصله دویست متر پایین تر در کوچه ابوقداره،چشمه ای دیگر،در فاصله ی بین چهارراه سعدی و خیام باز چشمه ای و...
سراسر این شهر آب بود و قنات و باغ و بوستان، یادگاران عهد قاجار،و کاری ارزنده از حسين قلی خان و غلامرضا خان،والیان معروف دوره‌ی قاجار.
شنیدم از بزرگان این شهر که وقتی غلامرضا خان والی در بغداد ساکن بود . هراز چند گاهی اهالی عمله(ایلام) و بزرگان ایلات بە دیدار او می رفتند،از آنها می پرسید از عمله چه خبر؟ و آنها در پاسخ می‌گفتند: خان به سلامت! باغ های بزرگ را از بین برده ایم و به جایش ساختمان ساخته ایم و او با اندوه و تحکم وافسوس می‌گفت: چرا؟! شهر و ساختمان های آن باید در دیوالای خوارگ )بانقلان و فاطمیه) امروز باشد و باغها و قنات و چشمه ها در شمال شهر.
حساب کنید اگر ایلام کنونی این چشم انداز را داشت ،چقدر زیبا می شد.
این فیلم دغدغه های تاریخی و ضرورت های احیا یادکرد از کارهای نیک گذشتگان را به نسل امروز یاد آور می شود و به صاحبان قلم ها می گوید که کارهای بزرگ را بایدنیکو دید و به قول سعدی :
"هر که نیکی کرد و موقوفی گذاشت
رسم خیرش همچنان برجای دار
نام نیک رفتگان ضایع مکن
تابماند نام نیکت یادگار"
این حکایتی تاریخی از زلال آب‌های جاری در مرکز استان است.
کافی است به نزدیک روستای گلان سفر کنیم و قنات بزرگ امیر آباد را ببینیم.نقبی به تاریخ بزنیم به روستاهایی برویم که نامشان با آب و چشمه و قنات گره خورده است.سراوکارزان،قنات آباد،چشمه پهن و
هزاران چشمه و قنات در جای جای استان.کاش مستندسازان وظیفه شناسی مانند استاد مهدی نورمحمدی به اعماق تاریخ سری بزنند
و داستان قنات های ایلام را در جویبار خشک زندگی امروز دیگر بار برایمان روایت کنند تا در زلال آبی فکر و نیت خیر گذشتگان چونان قطره ای جاری شویم.
https://t.me/poem_abrangha
✍حبیب‌الله بخشوده
در میان صدها فیلم مستند که این روزها اوقات گرامی ما را در اینستاگرام مصروف خود می کند.مستند باغ فلاحتی اثر استاد مهدی نورمحمدی ،مستند ساز شهیرایلامی، برای من که این شهر را گرامی موطن خود می‌دانم و تمام خاطرات کودکی و جوانی ام را در لوح محفوظ خاطرم نه به صورت نوشتار که به شکل تصاویر نوستالژی به اصطلاح امروزی ذخیره ( save) کردەام پر از احساس خوب دیروز و دغدغه و نگرانی امروز است.
احساسی کاملا متضاد اما واقعی.
در مستند استاد نورمحمدی که پر از دقایق ارجمند و نکات ارزشمند است.برگی از تاریخ در نسیم سالهای دور تکان می‌خورد و در آستانه ی پاییز رطوبت باغ ها و سرمای لطیف مزارع قدیم ایلام را می توان حس کرد.مستندی که کاخ فلاحتی و قنات آن را به مخاطب معرفی می نماید.
بناها تاریخی،سنگ‌نوشته ها،چشمه ها،مساجد و مدارس و مکتبخانه های قدیمی
و همچنین قنات ایلام،موضوعی فراموش شده است،که نه تاریخ نگاران در آن به دقت نگاه کرده اند و نه متولیان میراث فرهنگی رجوعی هنری و قابل ارائه به آن داشته اند.
یادم می آید که در دوران کودکی ایلام به قول تازیان پر از قنوات بود،قنواتی زیبا و با مسما با اسامی قابل تحقیق مانند: "کیەنێ بی بی " قوناخە"سەراو عطش
تا همین دهه‌ی پنجاه بالاتر از باشگاه تختی و درست کنار مدرسه ی حکیم نظامی،آبی گوارا و خنک از دل سنگ و خاک بیرون می زد.با نوشابه های سرد و به قول ایلامی ها تگری،شوپس،کانادادرای،پپسی،کوکاکولا و این اواخر جرعه و سون آپ. که فروشندگان به مشتریان عرضه می داشتند.
در فاصله دویست متر پایین تر در کوچه ابوقداره،چشمه ای دیگر،در فاصله ی بین چهارراه سعدی و خیام باز چشمه ای و...
سراسر این شهر آب بود و قنات و باغ و بوستان، یادگاران عهد قاجار،و کاری ارزنده از حسين قلی خان و غلامرضا خان،والیان معروف دوره‌ی قاجار.
شنیدم از بزرگان این شهر که وقتی غلامرضا خان والی در بغداد ساکن بود . هراز چند گاهی اهالی عمله(ایلام) و بزرگان ایلات بە دیدار او می رفتند،از آنها می پرسید از عمله چه خبر؟ و آنها در پاسخ می‌گفتند: خان به سلامت! باغ های بزرگ را از بین برده ایم و به جایش ساختمان ساخته ایم و او با اندوه و تحکم وافسوس می‌گفت: چرا؟! شهر و ساختمان های آن باید در دیوالای خوارگ )بانقلان و فاطمیه) امروز باشد و باغها و قنات و چشمه ها در شمال شهر.
حساب کنید اگر ایلام کنونی این چشم انداز را داشت ،چقدر زیبا می شد.
این فیلم دغدغه های تاریخی و ضرورت های احیا یادکرد از کارهای نیک گذشتگان را به نسل امروز یاد آور می شود و به صاحبان قلم ها می گوید که کارهای بزرگ را بایدنیکو دید و به قول سعدی :
"هر که نیکی کرد و موقوفی گذاشت
رسم خیرش همچنان برجای دار
نام نیک رفتگان ضایع مکن
تابماند نام نیکت یادگار"
این حکایتی تاریخی از زلال آب‌های جاری در مرکز استان است.
کافی است به نزدیک روستای گلان سفر کنیم و قنات بزرگ امیر آباد را ببینیم.نقبی به تاریخ بزنیم به روستاهایی برویم که نامشان با آب و چشمه و قنات گره خورده است.سراوکارزان،قنات آباد،چشمه پهن و
هزاران چشمه و قنات در جای جای استان.کاش مستندسازان وظیفه شناسی مانند استاد مهدی نورمحمدی به اعماق تاریخ سری بزنند
و داستان قنات های ایلام را در جویبار خشک زندگی امروز دیگر بار برایمان روایت کنند تا در زلال آبی فکر و نیت خیر گذشتگان چونان قطره ای جاری شویم.
https://t.me/poem_abrangha
