پژوهشگران و دانشجویانی که کار نگارش مقالات خود را به #هوش_مصنوعی می‌سپارند، شاید در ظاهر کارشان تسریع شود، اما ضمن اینکه واگذار کردن نگارش مقاله به هوش مصنوعی (و نه کمک‌گرفتن از آن) خلاف #اخلاق_حرفه‌ای و انتشار یافته‌های علمی (Publishing ethics) است، خود مقاله حاصل ممکن است دیر یا زود مورداتهام قرار بگيرد، از این جهت که آن را براساس نشانه‌های خاص، ماحصل هوش مصنوعی و نه انسان بدانند.

همچنین، هوش مصنوعی یکسری خطاهای مهلک دارد که اگر تحت #نظارت_انسانی با راهبری یک شخص عالم قرار نگیرد، ممکن است اساس یک پروژه و مقاله را زیر سوال ببرد یا صدمه جدی به آن وارد سازد.

بدتر این که، اگرچه هوش مصنوعی می‌تواند با نگارش مقاله، کار یک محقق را تسریع کند، اما آن مقاله هیچ انعکاسی از سواد نگارنده و نویسنده آن ندارد. در واقع، یک محقق با واگذار کردن نگارش مقاله به هوش مصنوعی، خود را بی‌سواد می‌کند و عملا به زندگی حرفه‌ای و تخصصی خود ضربه می‌زند. اینجا است که #استفاده_مسئولانه از هوش مصنوعی اهمیت پیدا می‌کند.

اما می‌توان برای بهبود متنی که خود فرد نوشته، از هوش مصنوعی کمک گرفت، اما نمی‌توان نگارش کامل یک متن را به آن واگذار نمود. حتی بهتر است فارسی بنویسیم و به هوش مصنوعی بدهيم که انگلیسی کند، اما اجازه ندهيم هوش مصنوعی تماما برای ما بنویسد.

👈 با استفاده غیرمسئولانه و اشتباه از هوش مصنوعی، #اتصالات_مغزی و قدرت استدلالی و منطقی خود را تضعیف نکنيم.

Join us:
@write_paper