✳️ محمدرضا شعار نماد انحطاط و ابتذال آذری بازی ۵

درجۀ دلبستگی عبدالعلی کارنگ به آذری بازی تا بدان حد بود، که نتوانست بیش از یک بند در نقد کتاب محمدرضا شعار مطلب بنویسد و در بند بعدی نوشتۀ خود، شعار را تبرئه کرد و با شکستن کاسه کوزه‌ها بر سر زبان بی‌دفاع ترکی، همه چیز را ختم به خیر نمود:
« خوشبختانه نظر مؤلّف محترم نیز در کتاب حاضر با وجود عشق و علاقۀ مفرط قابل تحسین ایشان به ایران عزیز و زبان فارسی، در زمینۀ لغت و ریشه‌شناسی و قواعد دستوری زبان کنونی آذربایجان است و در مباحث متعدد به خوبی ارائه می‌کنند که این زبان، ترکی خالص غزی و سلجوقی نیست، بلکه زبانی است که مایه از فارسی دری و لهجه‌های باستانی آذری دارد. البته عطر آنست که خود ببوید؛ نه آنکه عطار بگوید. مطالعۀ متن کتاب که حتماً سودمند خواهدبود، به خوبی اهمیت موضوع و ارزش اثر را برای خواننده روشن خواهدکرد. » (بحثی در بارۀ زبان آذربایجان: ح)
متلازم دانستن فارسی‌دوستی، آذری‌بازی و ترکی‌ستیزی با ایران‌دوستی صد سالی است که از طرف پان‌فارسیسم و دنباله‌های این مکتب در آذربایجان به گوش مردم خوانده می‌شود و نشان می‌دهد سیر اندیشه و سیاست در امر وحدت ملی در ایران تا چه حد عقب‌مانده، دگم و مبتنی بر نفی و انکار است. نیز این جریان به عنوان یک اصل و بی‌توجه به واقعیت امر، پیوسته بر طبل عدم اصالت ترکی آذربایجانی و مدیون بودن آن به فارسی، عربی و آذری ادعایی می‌کوید، تا با این کار زمینۀ فکری لازم برای طرد ترکی و جذب فارسی در میان آذربایجانی‌ها را فراهم سازد. نکتۀ دیگر تأکید کارنگ بر ارزش اثر محمدرضا شعار می‌باشد. این اثر هیچ ارزشی ندارد و خمیر مایۀ آن تلاش یک آسیمیلۀ آذربایجانی برای کوبیدن بر سر زبان مادری خود و اثبات زبانی غیر برای مردم خود می‌باشد و در این راه از سهو و دروغ هم ابایی ندارد.

ادامه دارد.
✍️ علی بابازاده

⏭ Metam
✅ @pishroaz