#گرایش_های_فیزیک
#نجوم

شباهت بین اختر فیزیک و کیهان شناسی :
یکی دیگر از شاخه‌های نوپای علم نجوم کیهان‌شناسی است.
کیهانشناسان قوانین عمومی تکامل جهان و ساختار آن را بررسی می‌کنند.
طبق تعریف ناسا، کیهان‌شناسی مطالعه علمیِ خواص مقیاس بزرگ جهان به عنوان یک کُل است.
دو موضوع مهم در مطالعات کیهان‌شناسی حائز اهمیت می‌باشد؛ بررسی وضع کهکشان‌ها، نواخترها و مسئله انبساط جهان.
نظریه استاندارد کیهان‌شناسی نظریه انفجار بزرگ نامیده می‌شود و برپایه یک حل خاص از معادلات نسبیت عام به نام جهان فریدمن پایه‌گذاری شده است.
کیهان‌شناسان بیشتر متمرکز بر تئوری‌های مرموز هستی مانند نظریه ریسمان، ماده تاریک و انرژی تاریک هستند. درحالیکه در سایر جنبه‌های نجوم، اخترفیزیک‌دانان و به طورکلی اخترشناسان با اجرام و پدیده‌های نجومی سر و کار دارند.
از رایج‌ترین سوالات در کیهان‌شناسی این است که، آیا می توان مرزی برای جهان قائل شد؟
یعنی آیا جهان کرانه‌ای دارد که به انتها برسد؟
در اینجا مرزهای مختلف بررسی می‌شوند که مرز هندسه‌ای و مرز مشاهده‌ای دو نوع متفاوت از آن‌ها هستند.
مرز مشاهده‌ای وابسته به کارایی ابزارهای نجومی است، که از این لحاظ وابسته بودن کیهان‌شناسی را به علم نجوم درمی‌یابیم.
پیشرفت کیهان‌شناسی را به علم نجوم مدیون هستیم. زیرا مدل‌های مختلف کیهان‌شناسی با استفاده از داده‌های رصدی، باید مطابقت داشته باشند.
در نهایت آنچه اهمیت دارد، پیوستگی اخترفیزیک و کیهان‌شناسی است. چراکه داده‌های نظری یا تئوری موجود در هرکدام از این دو شاخه می‌تواند تکمیل کننده مطالعات دیگری باشد.
دو علم اختر فیزیک و کیهان‌شناسی از این جهت با یکدیگر شباهت دارند که با پیشرفت علم فیزیک هر دو پیشرفت می‌کنند و متحول می شوند. در واقع هرچه دید ما از فیزیک صحیح‌تر شود، دید بهتری از اخترفیزیک و کیهان‌شناسی خواهیم داشت. اخترفیزیک و کیهان‌شناسی به مرور تغییرات زیادی داشته‌اند و این تغییرات نتیجه تغییر دید ما از علم فیزیک است.
امروزه معنای اخترشناسی در بین بعضی از مردم تغییر کرده است و به بررسی رفتار اجرام آسمانی و پدیده های آن از دید فیزیکی اختر شناسی می گویند. یکی از زیر شاخه های اختر شناسی، گرایشی به نام اختر فیزیک (Astrophysic) است که به بررسی فیزیکی در فرای جو زمین می پردازد. در واقع لغت اختر شناسی اطلاق کل بر جزء دارد، یعنی بعضا به معنای اختر فیزیک بکار می رود.
در نگاه کلی می توان زیر شاخه های زیادی برای اختر شناسی معرفی کرد. گرچه بعضی از این زیر شاخه ها با هم همپوشانی دارند و در موضوع خود استقلال ندارند.

🟢 اختر فیزیک(Astrophysic) : بررسی قوانین و نظریات فیزیکی در پدیده های آسمانی.

🟢 اختر شیمی(Astrochemistry) : بررسی قوانین و نظریات شیمی (مانند مطالعه ترکیب، و واکنش اتم ها و مولکول ها) در پدیده های آسمانی.

🟢 اخترسنجی (Astrometry) : بخشی از اختر شناسی که به محاسبه فواصل، حرکات و موقعیت سیارات و ستارگان می پردازد.

🟢 اخترشناسی سیاره‌ای (Planetary Astronomy) : بررسی تشکیل، تحول و مرگ سیارات.

🟢 اختر زیست شناسی (Astrobiology) : مطالعه مبدأ، تحولات و ویژگی های حیات در فرای جو زمین.

🟢 اخترشناسی ستاره ای (Stellar Astronomy) : مطالعه تحول ستاره ها و طبقه بندی آنها.

🟢 اختر شناسی خورشیدی (Solar Astronomy) : مطالعه تحول، ویژگی ها و تاثیرات خورشید.

🟢 اخترشناسی کهکشانی (Galactic Astronomy) : مطالعه کهکشان ما، یعنی کهکشان راه شیری.

🟢 اختر شناسی فرا کهکشانی (Extra Galactic Astronomy) : مطالعه هر آنچه ورای از کهکشان راه شیری است. تشکیل، تحول و طبقه بندی کهکشان های فعال و در مقیاس بزرگتر گروه ها و خوشه های کهکشانی.

@physicsconvocation