#دفترچه_خاطرات

دنیا را می‌بینید 😕
روزگاری دغدغه علت وجود یک "👎" را زیر فلان پست داشتیم
و امروز ...

داشتم به این فکر می‌کردم که این حوادث چقدر باعث رشد ما می‌شود، چه بسیار فضا را برای نمود پتانسیل‌های خفته انسان مهیا می‌کند، چه مقدار انسان را بیدار می‌کند.
در همین چند روز، رفتار و حرکاتی را از بعضی دوستانم دیدم که حتی تصورش را هم نمی‌کردم.

یا دو شب پیش که حمله‌ای به مشهد شد، حرم بودم .
صدای فعالیت پدافند طوری بود که می‌شد گفت ضربان قلب آدمی با انعکاس صدای او تنظیم می‌شد.
در همین حین انسان‌هایی را می‌دیدی که با این تصور که شاید آخرین زیارت‌شان است به سمت ضریح می‌رفتند و صحنه‌های شگفتی را خلق می‌کردند، وضعیتی عجیب بود.
یا مغازه داران همیشه نالان از اجاره و مالیات را می‌دیدی که فهمیده بودند چیزی مهم‌تر از اینها هم وجود دارد.

چرا جای دوری برویم، خودم ...
(این قسمت طلبتان باشد برای آینده)

بنظر این موجود فراموش‌کار، نیاز به تلنگری این‌چنینی دارد...

پ.ن: حقیقتا کتابخونه حرم مکان سحرآمیزی است، آدم را در اقیانوسی از تفکر و تمرکز غرق می‌کند.
اگر فرصتی یافتید، حتما سری بزنید.
☕️physics cafe