سیر تحول در کوانتوم مکانیک چگونه است؟

در مکانیک کوانتومی دو رویکرد اصلی وجود دارد: مکانیک موج و مکانیک ماتریکس. این دو رویکرد به طور همزمان در اوایل قرن بیستم توسعه یافتند و هر یک به نوبه خود نقش مهمی در شکل‌گیری کوانتوم ایفا کردند.
.
در ابتدا جناب شرودینگر، معادله‌ای را معرفی کرد که این معادله پایه‌گذار مکانیک موج است. شرودینگر کوانتوم مکانیک را ابداع نکرد، بلکه مکانیک موج را ابداع کرد که دترمینستیک است. (به همین جهت ایشان بر روی دترمینیزم تاکید میکردند در ابتدا).
.
هایزنبرگ با ارائه اصل عدم قطعیت خود نشان داد که نمی‌توان همزمان موقعیت و تکانه یک ذره را به دقت اندازه‌گیری کرد. این اصل به وضوح نشان می‌دهد که طبیعت در سطح کوانتومی ذاتاً تصادفی است و نمی‌توان رفتار ذرات را با دقت کامل پیش‌بینی کرد.
.
همینطور قانون بورن، که به احتمال‌ها و توزیع‌های تابع موج اشاره دارد، به ما امکان می‌دهد تا پیش‌بینی کنیم که یک ذره با چه احتمالی در یک موقعیت خاص قرار خواهد گرفت. اینها همه پایه‌گذار کوانتوم مکانیک بودند.

کوانتوم مکانیک توسط جناب هایزنبرگ و جناب بورن ابداع شد که ناندترمینستیک است. یعنی چنین است که:

مکانیک موج + اصل عدم قطعیت
مکانیک موج + اصل عدم قطعیت + قانون بورن
.
همزمان از طریق دیگر جناب هایزنبرگ مستقیما از طریق مکانیک ماتریکس، کوانتوم مکانیک را ابداع کرد.
.
سپس لوئی دِبروئی، نظریه‌ای را مطرح کرد که بر اساس آن، ذرات زیراتمی می‌توانند خواص موجی داشته باشند که کوانتوم مکانیک توسط این نظریه، پشتیبانی شد.
.
Channel: @physic_fact
Bot: @physics_sedighi_bot