یکی از عارفان شرقی می‌گفت: «اگر بخواهید شبیه‌ترین پدیده به خدا را در جهان نام ببرید، آن چیست؟» هر کس پاسخی متمایز می‌داد.
اما او می‌گفت: سکوت و آرامش.
اگر انسان با صداقت و پایداری در جست‌وجوی حقیقت باشد، سرانجام به آرامشی عمیق می‌رسد؛ آرامشی که از شناخت و آگاهی سرچشمه می‌گیرد.
خدا در مکانی نیست که بتوان به آن رسید؛
هرچه از هیاهوی درون، ترس و آشفتگی فاصله بگیریم، حضور او را بیشتر احساس می‌کنیم. شاید به همین دلیل، آرامش را بتوان روشن‌ترین نشانه‌ نزدیکی به خدا دانست.