به طریقه دیگر بیان‌ می‌کنم: نقش ناظر آگاه در آزمایش دو شکاف فقط در این حد است که الکترون را وادار کند از یک شکاف بگذرد یا از دو شکاف. وقتی که از یک شکاف گذشت به صورت ذره ظاهر شود، وقتی که از دو شکاف گذشت به صورت موج ظاهر شود. این جزوی از اراده‌ی الکترون نیست! ماهیتش اینگونه است. الکترون اراده‌ای ندارد که از یک شکاف بگذرد و به صورت موج ظاهر شود، یا از دو شکاف بگذرد و به صورت ذره ظاهر شود. می‌دانیم که این آزمایش امروز به شکل‌های دیگر هم انجام می‌شود، اما در همه‌ی آن‌ها نقش ناظر آگاه فقط در همین حد است. خلاصه این که اِعمال اراده‌ی ناظر آگاه خیلی محدود است، در واقع فقط محدود به دو گزینه است هم آگاهی الکترون کاملاً در حد ابتدایی آن است، فقط دو چیز را می‌تواند تشخیص دهد: از یک شکاف که گذشت به صورت ذره ظاهر شود، از دو شکاف که گذشت به صورت موج. حتی ظاهراً زمان هم در این میان نمی‌تواند نقشی داشته باشد! آنچه برای الکترون مهم است این است که آخرین حالت آن شکاف‌ها چه باشد. به طوری که اگر از یک شکاف بگذرد اما در این لحظه آن شکاف بسته هم باز شود، الکترون این تصمیم نهایی را اجرا می‌کند که به صورت موج خودش را ظاهر کند نه ذره! این همان آزمایش تاخیری جناب ویلر است.

Channel: @quantum_by_sedighi
Bot: @physics_sedighi_bot