نیوتن بسیار تلاش کرد تا بر مقاومت دانشمندان و فیلسوفان در برابر احیای مفهوم دموکریتی فضا فائق آید؛ در ابتدا هیچ‌کس او را جدی نگرفت. تنها کارایی بی‌نظیر معادلاتش، که همیشه نتیجه درست را پیش‌بینی می‌کردند، توانست منتقدان را ساکت کند، اما تردید در مورد باور پذیری ایده نیوتنی فضا باقی ماند و انیشتین که آثار فیلسوفان را مطالعه کرده بود به خوبی از آن‌ها آگاه بود. ارنست ماخ، که تاثیر او بر انیشتین بسیار واضح بود، فیلسوفی بود که مشکلات مفهومی ایده نیوتن در مورد فضا را مورد توجه قرار داده بود. در نتیجه، انیشتین نه‌تنها به یک، بلکه به دو مسئله می‌پرداخت، نخست اینکه چگونه می‌توانیم میدان‌های گرانشی را توصیف کنیم؟ دوم اینکه، فضای نیوتن چیست؟
و اینجاست که نبوغ مثال‌زدنی انیشتین جرقه زده و یکی از بزرگ‌ترین قدم‌های رو به جلو در تاریخ اندیشه بشر برداشته می‌شود: اگر میدان‌های گرانشی همان فضای اسرار‌آمیز نیوتن باشد چه؟ اگر فضای نیوتنی فقط همان میدان گرانشی باشد چه؟ نظریه نسبیت عام همین ایده بسیار ساده، زیبا و زیرکانه است.

Channel: @physic_fact
Bot: @physics_sedighi_bot