Perspective | پرسپکتیو

● ویژگی‌های اصلی سینمای تجربه‌گرا (۲)
۲. آزمون‌گری در ساختار و زبان سینما


سینماگران تجربه‌گرا معمولا از روایت کلاسیک پرهیز کرده و از آن پیروی نمی‌کنند. فیلمسازان تجربی عموماً کار خود را به عنوان آماتور آغاز می‌کنند و برخی از آنها از فیلم‌های تجربی به عنوان سکوی پرشی برای فیلمسازی تجاری یا گذار به موقعیت‌های دانشگاهی استفاده می‌کنند. هدف سینمای تجربی ممکن است ارائه دیدگاه شخصی یک هنرمند یا ترویج علاقه به فناوری جدید باشد، نه سرگرمی یا کسب درآمد، همانطور که در مورد فیلم‌های تجاری صادق است.

🔻یکی از ویژگی‌های سینمای تجربه‌گرا "آزمون‌گری در ساختار و زبان سینما" است که به جای داستان‌گویی به ساختار فرمی و زبان سینما اهمیت می‌دهد. از ویژگی‌های این آزمون و خطا در ساختار سینما عبارتند از:

• قاب‌بندی‌های نامتعارف
• زاویه‌های دوربین غیرمعمول
• بازی با سرعت و ساختار ریتمیک
• ناهمخوانی و ناهماهنگی تصویر و صدا
• (اسلوموشن افراطی، فریم‌ریت کم یا زیاد)
• قطع‌ناگهانی با مونتاژهای برخوردی
• استفاده شاعرانه از نور، صدا، سایه و حرکت


📚 کتاب "سینما و فیلم تجربی"
✍ نویسنده: جکی هتفیلد

📚 | #Cinematicterms
🌀 | @Perspective_7

استیون اسپیلبرگ:
• درباره فیلمسازی


« وقتی بچه بودم، هیچ همکاری‌ای وجود نداشت؛ تو با یک دوربین بودی که به دوستانت دستور می‌دادی. اما به عنوان یک بزرگسال، فیلمسازی یعنی قدردانی از استعدادهای افرادی که اطرافت هستند و دانستن اینکه تو هرگز نمی‌توانستی هیچ‌کدام از این فیلم‌ها را به تنهایی بسازی. لازمه فیلم ساختن هم رویاست. اینکه رویای خودت را رویای دیگران کنی. به همین خاطر معتقدم نباید فیلمت را رویاپردازی کنی، بلکه باید آن را بسازی. »


🎊 زادروز (۷۹) سالگی تکنیسن سینما، استیون اسپلیبرگ



👤¦ #Steven_Spielberg
🌀¦ @Perspective_7

▪︎درباره طراحی صحنه دراماتیک (۱)


• یک صحنه خوب، نباید یک عکس باشد، باید تصویرگر ذهن و خیال ما باشد. طراحی صحنه آن چیزی نیست که اکثر افراد تصور می‌کنند، بل پیوستگی زنجیروار از طراحی درونی است. لزومی ندارد وقتی اتاقی را روی صحنه نشان می‌دهیم حتماً یک اتاق واقعی را در اختیار داشته باشیم همانطور که وقتی بازیگری می‌خواهد نقش ناپلئون را بازی کند، لزومی نیست خود ناپلئون باشد. هر چیزی که حقیقی و واقعی است پیش از این که در تئاتر به واقعیت مبدل شود، باید دستخوش تغییری اساسی بشود. رازی هوشمندانه در این موضوع است. بطوریکه بازیگران پس از بالا رفتن پرده کاری برای انجام دادن نداشته باشند و تنها به آراستن تفاوت‌های موضوع و تم نمایش که صحنه آشکار ساخته است بپردازند. طراح همیشه به جای این که صریح باشد، باید بسیار محتاط برخورد کند. این چیزی است که به همان اندازه که دیده می‌شود توصیف نیز می‌شود. مثل احساس و تجسم. یک صحنه می‌تواند نوعی انتظار، نوعی شومی و تنش و بحران را به تصویر بکشد. هیچ نمی‌گوید اما همه چیز می‌گوید. چیزی بعنوان صندلی سمبولیک و نمادین وجود ندارد. یک صندلی، فقط صندلی است.

🎭| #About_Theatre
🌀| @Perspective_7

لیو اولمان:


« من زندگی می کنم، شادی می کنم، غصه می خورم، و همیشه برای بزرگ شدن تلاش می کنم. با این حال، هر روز، چون کاری که انجام می دهم بر او تأثیر می گذارد، آن دختر جوان را در درونم می شنوم. او که سال‌ها پیش من بودم یا آن که فکر می‌کردم هستم... بعضی از صبح‌ها تصمیم می‌گیرم زندگی او را بکنم، چیزی غیر از آن چیزی باشد که معمولاً نقش روزانه من است. قبل از اینکه دخترم بیدار شود، به او نزدیک می‌شوم، نفس گرم و آرام او را احساس می‌کنم و امیدوارم که از طریق او همان چیزی شوم که آرزو داشتم. »



🎊 زادروز (۸۷) سالگی بانوی بازیگر؛ «لیو اولمان»


👤| #Liv_Ullmann
🌀| @Perspective_7

ارنست لوبیچ:
• وظیفه فیلمنامه‌نویس


« وظیفه‌ی فیلمنامه‌نویس این است که قطعات کوچکی از داستان را ابداع کند که چنان خاص باشند و بینشی چنان عمیق نسبت به موجوداتش ارائه دهند که شخصیت‌هایشان به روشنی و به شکلی طبیعی در برابر چشمان مخاطب آشکار شود. به طوری که مخاطب احساس کند اعمال این افراد به شخصیت‌هایشان وابسته است، نوعی سرنوشت منطقی وجود دارد و هیچ چیز صرفاً به تصادف یا اتفاق بستگی ندارد. »


📇| #ScreenWriting
👤| #Ernst_Lubitsch
🌀| @Perspective_7

جملاتی از فردریش دورنمات:
➖ رمان‌نویس و درام‌نویس


• طنز، نقابی بر چهره‌ی خرد است.

• هر اثر هنری، جنبه‌ای از واقعیت را به تصویر می‌کشد.

• یک نویسنده مشکلات را حل نمی‌کند، بلکه به آنها اجازه می‌دهد تا خودشان را نشان دهند.

• افکاری هستند که نباید به آنها فکر کنیم

• آنکه ترس می‌کارد، سلاح درو می‌کند.

• احساسات جایی در کسب و کار ندارند، مگر اینکه با آنها تجارت کنید.

• بیش از همه، به سرزمین پدری خود شک کنید. هیچکس بیشتر از سرزمین پدری مستعد قاتل شدن نیست.

• در جامعه‌ای که ساختار غلطی دارد، تقوا هیچ تاثیری ندارد.

• مقاومت به هر قیمتی، بی‌معنی‌ترین عملی است که می‌توان انجام داد.

• ما میهن‌پرستی را اگر با رفتار متمدنانه در تضاد باشد، مطلوب نمی‌دانیم.

• ادامه دادن جنگی که به راحتی قابل پایان دادن است، غیرانسانی است.

• من یک انسان هستم و خدا از ما انسان‌ها پنهان شده است. ما قادر به دیدن او نیستیم، فقط می‌توانیم او را جستجو کنیم.


▪️به بهانه سالمرگ "فردریش دورنمات"
▪️اورا "اصیل‌ترین نظریه‌پرداز" نامیده‌اند
▪️دورنمات یکی از بازآفرینان تئاتر حماسی بود

💬| #Quote
👤| #Friedrich_Dürrenmatt
🌀| @Perspective_7

فردریش دورنمات:


هر که از دنیا راضی است...
و نمی‌خواهد آن را تغییر دهد؛
از بی‌عدالتی آن سود می‌برد.



👤| #Friedrich_Dürrenmatt
🌀| @Perspective_7

گیرمو دل‌تورو:
• درباره انیمیشن و سینما


« انیمیشن، سینماست. انیمیشن یک ژانر نیست، انیمیشن آماده است تا به مرحله بعدی برده شود. همه ما برای آن آماده‌ایم. لطفاً به ما و به آن کمک کنید تا انیمیشن را در گفتگوها حفظ کنیم. »



👤| #Guillermo_Del_Toro
🌀| @Perspective_7

میخائیل وارتانوف:
• درباره سرگئی پاراجانف
• کتاب "پاراجانف: آخرین بهار"



« آن‌ها او را
در اوج قدرت هنری‌اش...
زندانی کردند. »




👤| #Sergei_Parajanov
🌀| @Perspective_7

● ویژگی‌های اصلی سینمای تجربه‌گرا (۱)
۱. ساختارشکنی در روایت


فیلم تجربی یا سینمای آوانگارد، شیوه‌ای از فیلمسازی است که از قراردادهای استاندارد سینمایی استفاده نمی‌کند و در عوض، فرم‌های غیرروایی یا جایگزین‌هایی برای روایت‌ها یا روش‌های سنتی کار اتخاذ می‌کند. بسیاری از فیلم‌های تجربی، به ویژه فیلم‌های اولیه، به هنرهایی در رشته‌های دیگر مرتبط هستند: نقاشی، رقص، ادبیات و شعر، یا از تحقیق و توسعه منابع فنی جدید ناشی می‌شوند. سینمای تجربه‌گرا معمولا از روایت کلاسیک پرهیز کرده و از آن پیروی نمی‌کنند.

🔻از ویژگی‌های "ساختارشکنی در روایت" در سینمای تجربه‌گرا عبارت است از:

• حذف ساختار سه پرده‌ای (آغاز/میانه/پایان)
• فاصله گرفتن از نوع داستانیِ خطی
• استفاده از آشفتگی زمان
• بهره بردن از (Loop ,Flash-Forward, شکست زمان)
• روایات پاره‌پاره، غیر علیّ‌، یا حتی کاملا غیر روایی
• اتکا به احساس، اتکا به تصویر و تفسیر شخصی
• برداشت‌گرایی آزاد برای مخاطب بجای قصه‌گویی معمول


📚 کتاب "سینما و فیلم تجربی"
✍ نویسنده: جکی هتفیلد


📚 | #Cinematicterms
🌀 | @Perspective_7

ارنست لوبیچ:
• درباره فراز و فرود در سینما


« می‌توان ستاره‌های بزرگ سینمای صامت را نام برد که کارشان تمام شد؛ کارگردان‌های بزرگی که رفتند؛ نویسندگان بزرگی که از صحنه محو شدند. اما تا زنده‌اید این را به خاطر داشته باشید: تهیه‌کنندگان کسی را از دست ندادند. همه آنها تغییر مسیر دادند. استعداد بزرگ اینجاست. چون در هالیوود ما بهترین رمان‌ها را تهیه می‌کنیم تا بوی جلدهای چرمی‌شان را حس کنیم. »


👤| #Ernst_Lubitsch
🌀| @Perspective_7

▪️تعریف جوهره اکسپرسیونیسم در تئاتر
▪️تعریف جوهره اکسپرسیونیسم توسط تئودور دویبلر، شاعر آلمانی، (۱۹۱۶)

• اکسپرسیونیسم یک عقیده متعارف است؛ موقعی که شخصی به دار آویخته می‌شود، در آخرین لحظه، او در سراسر عمرش زندگی می‌کند. این باید اکسپرسیونیسم باشد. سرعت، همزمانی، بالاترین تنش درباره‌ی بهم وابستگی دیدگاه یک نفر - اینها شروط قبلی این سبک‌ها هستند. سبک، تظاهر [اکسپرس] عقیده است. یک دیدگاه می‌خواهد در اجمال غایی خود در سپهری از نهایی‌ترین سادگی، تظاهر [اکسپرس] کند. این اکسپرسیونیسم در هر سبک است. هرچیزی در مفهوم تجربه به معنویات ختم می‌شود. هر رویدادی نمونه سنخی خودش می‌شود. مرکز دنیا درون هر «خود» است... قاب عکس محدوده ادراک‌پذیری آن است... هنگامی که مشغول ابداع هستیم این ما هستیم که به آن چیز تمرکز معنوی می‌دهیم که در عین حال باید مرکز آن بعنوان یک شی‌ء باشد. در درون آن، یک مغز وجود دارد. از آن مغز شور و هیجان ما جاری می‌شود. ما در شگفتیم که بدین طریق می‌توانیم آن را خلاصه کنیم و شدت بدهیم.

📚| کتاب « تاریخ مصور تئاتر (آکسفورد) »
✍️| نویسنده: جان راسل براون

🎭| #About_Theatre
🌀| @Perspective_7

اینگرید برگمن:
• درباره آلفرد هیچکاک
• کتاب اینگرید برگمن: داستان زندگی من


« باید زنگ ساعت شش به صدا در می‌آمد تا اولین لیوان مارتینی خود را سر بکشد. «هیچکاک» اصرار داشت که هم پیاله‌ای او همواره لیوان پری داشته باشد. من را به لقب «سینک ظرفشویی» مفتخر کرده بود. شبی، «هیچکاک» داشت برای دوتای‌مان شام درست می‌کرد. سرگرم نوشیدن و خندیدن بودیم تا اینکه من بریدم و گفتم: «خوابم می‌آید.» بهم دستور داد که: «برو آنجا روی کاناپه دراز بکش تا من آشپزی را تمام کنم، سعی کن حالت سرجا بیاید. » به اتاق هال رفتم و خوابیدم و به ناگاه در دل شب بیدار شدم. دور و برم را نگاه کردم و دیدم که روی کاناپه‌ی دیگر هیچکاک هم خوابش برده است، در حالی که مثل یک بچه چمباتمه زده است. در همان لحظه، یک چشمش را باز کرد. از او پرسیدم: «شام‌مان چه شد؟» جواب داد «لعنتی ! من هم خوابم برد. » شام عالی او دیگر یخ کرده بود. »


👤| #Alfred_Hitchcock
👤| #Ingrid_Bergman
🌀| @Perspective_7

مارتین اسکورسیزی:
• درباره کاساوتیس
• مستند آقای اسکورسیزی (۲۰۲۵)


« وقتی کار "باکس کاربرتا" را دید، رفتم پیشش و بهم نگاه کرد. یه سه متری با من فاصله داشت، بعد آغوشش را باز کرد و گفت بیا اینجا. من هم رفتم داخل بغلِ جان [کاساوتیس]. بعدش من را توی دستانش [عقب] نگه داشت و گفت: "یک سال تمام زندگیت رو صرف ساخت این آشغال کردی؟ ... دیگه هرگز این کار را نکن. واقعا کاری نداری که بخواهی انجامش بدی؟" منم گفتم "خب چرا یه چیزی به اسم "خیابان پایین‌ شهر" دارم. چون هرآن چیزی که میخواستم توی "چه کسی در می‌زند" بگم را اونجا پیدا کردم." و جان هم گفت "خب شروع کن.. ببین می‌توانی کسی را پیدا کنی که بازی کند ؟" »



▪︎ به مناسبت زادروز «جان کاساوتیس»
▪︎ مارتین اسکورسیزی کنار جان کاساوتیس


👤| #John_Cassavetes
👤| #Martin_Scorsese
🌀| @Perspective_7

آلفرد هیچکاک:
• درباره حضور در تلویزیون


« اگر قادر بودید تصور وحشت بودن در تلویزیون بودن را بکنید، و دانستن این که در هر لحظه بیننده می‌تواند خاموش‌تان کند و شما هم کاری برای جلوگیری از آن نمی‌توانید انجام بدهید... خب من هرهفته این وحشت را دارم و تنها تسلی من این است که بعضی از قسمت‌های برنامه [آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند] به حدی جالب باشند که تماشاگر را افسون کنند. »



👤| #Alfred_Hitchcock
🌀| @Perspective_7

ژرژ ملی‌یس:
• درباره اهمیت سینما


« این ترفند ناب (سینما)...
اگر هوشمندانه به کار گرفته شود، امروزه به
ما اجازه می‌دهد تا امور ماوراءالطبیعه، خیالی
و حتی غیرممکن را ممکن و مرئی کنیم »



👤| #Georges_Méliès
🌀| @perspective_7

ژرژ ملی‌یس:
• رؤیاها از کجا می‌آیند؟


« اگر تا به‌حال از خود پرسیده‌اید که رؤیاهایتان از کجا می‌آیند؟ به اطرافتان نگاه کنید... اینجا جایی است که آنها ساخته می‌شوند. »


● زادروز نخستین جادوگر سینما؛ « ژرژ ملیس »


• ژرژ ملی‌یس نقش مهمی در ابداع و تکمیل برخی از نخستین نمونه‌های جلوه‌های ویژه داشت؛ نوردهی چندگانه، تصویربرداری زمان‌گریز، دیزالو و فیلم رنگی‌ِ فیک (رنگ‌آمیزی دستی فریم‌به‌فریم فیلم‌ها) از تکنیک‌هایی بودند که ملی‌یس در فیلم‌هایش استفاده می‌کرد. او همچنین یکی از اولین فیلمسازانی بود که از استوری‌برد استفاده کرد. به سبب توانایی غیرقابل انکار ملی‌یس در دستکاری کردن واقعیت در فیلم‌هایش او را نخستین جادوگر سینما دانسته‌اند.


👤| #Georges_Méliès
🌀| @perspective_7

نوام چامسکی:
• به مناسبت زادروز او
• درباره تدریس و آموزش و پرورش


« اگر امروز همان چیزی را تدریس می‌کنید که پنج سال پیش تدریس می‌کردید، یا این رشته از بین رفته است یا شما. آموزش و پرورش باید فرصت‌هایی را برای خودشکوفایی فراهم کند؛ در بهترین حالت می‌تواند محیطی غنی و چالش‌برانگیز برای فرد فراهم کند تا به روش خودش کاوش کند. »


• 𝑻𝒉𝒆 𝑹𝒐𝒏 𝑪𝒍𝒂𝒓𝒌 𝑺𝒕𝒐𝒓𝒚 (𝟐𝟎𝟎𝟔)
• 𝑫𝒊𝒓𝒆𝒄𝒕𝒐𝒓: 𝑹𝒂𝒏𝒅𝒂 𝑯𝒂𝒊𝒏𝒆𝒔


📚| #Basics
👤| #Matthew_Perry
🌀| @Perspective_7

تورنتون وایلدر:
• درباره محبت خدا

« وقتی خدا موجودی را دوست دارد، می‌خواهد آن موجود بالاترین خوشبختی و عمیق‌ترین بدبختی را تجربه کند. می‌خواهد او هر آنچه را که زنده بودن می‌تواند به ارمغان بیاورد، بداند. این بهترین هدیه اوست. هیچ خوشبختی‌ای جز درک کل وجود ندارد. »


● امروز سالمرگ " تورنتون وایلدر"، نمایشنامه‌نویس و رمان‌نویس آمریکایی است. او سه جایزه پولیتزر، برای رمان «پل سن لوئیس ری» و نمایشنامه‌های «شهر ما» و «پوست دندان‌های ما» و یک جایزه ملی کتاب ایالات متحده برای رمان «روز هشتم» را از آن خود کرده است. وایلدر نوشتن نمایشنامه را در مدرسه تاچر در اوهای، کالیفرنیا آغاز کرد، جایی که با دیگران سازگار نبود و همکلاسی‌هایش او را بعنوان فردی بیش از حد روشنفکر مسخره می‌کردند. به گفته یکی از همکلاسی‌هایش: «ما او را تنها می‌گذاشتیم، فقط تنهایش می‌گذاشتیم و او در کتابخانه، در همان مخفیگاهش، بازنشسته می‌شد و یاد می‌گرفت که چگونه از تحقیر و بی‌تفاوتی فاصله بگیرد. » وایلدر در هفتم دسامبر ۱۹۷۵، در سن ۷۸ سالگی، بر اثر نارسایی قلبی در خانه‌اش در همدن، کنتیکت، درگذشت.

👤| #Thornton_Wilder
🌀 | @Perspective_7

ژان سیمون شاردن:
• درباره احساسات
• به بهانه سالمرگ او

« چه کسی گفته که آدم با رنگ‌ها نقاشی می‌کند؟ آدم از رنگ‌ها استفاده می‌کند، اما آدم با احساسات نقاشی می‌کند. و کسی که دشواری های هنرش را احساس نکرده باشد، هیچ کار مهمی انجام نمی‌دهد. »


• ژان سیمئون شاردن؛ نقاش فرانسوی قرن هجدهم؛ استاد طبیعت بی‌جان محسوب می‌شود و همچنین به‌خاطر نقاشی‌های ژانر خود که خدمتکاران آشپزخانه، کودکان و فعالیت‌های خانگی را به تصویر می‌کشد، شناخته می‌شود. ترکیب‌بندی دقیق و متوازن، انتشار نرم نور و رنگ‌آمیزی دانه‌ای، از ویژگی‌های آثار اوست. شاردن که عمدتاً خودآموخته بود، بشدت تحت تأثیر واقع‌گرایی و موضوعات استادان نقاشی قرن هفدهم لو کانتری قرار گرفت. با وجود تصویرسازی نامتعارف او از بورژوازی درحال ظهور، حمایت اولیه برای او از سوی حامیان اشراف فرانسوی، از جمله لویی پانزدهم، صورت می‌گرفت. آخرین نقاشی رنگ روغن شناخته شده او به سال ۱۷۷۶ برمی‌گردد؛ آخرین حضور او در سالن در سال ۱۷۷۹ بود و شامل چندین نقاشی پاستل بود. او در نوامبر همان سال به شدت بیمار بود، در ۶ دسامبر در سن ۸۰ سالگی در پاریس درگذشت.

📚| #Art_History
🌀| @Perspective_7