● تفاوت دو شخصیت‌پردازی
● سینمای هنری با سینمای هالیوود


• یکی از تفاوت‌ها در ساختار سینمای هنری که به سستی روابط علیّ کمک می‌کند، شخصیت است. شخصیت‌های سینمای هنری اغلب فاقد ویژگی‌ها، انگیزه‌ها و اهداف مشخص‌اند. شخصیت‌ها گاه رفتاری ناپایدار و بی‌ثبات از خود بروز می‌دهند. دو پهلو بودن روابط علی شخصیت‌ها به پدید آمدن ساختاری کمک می‌کند که به مجموعه‌های کم و بیش چند داستانی متکی شود. در حالی که قهرمان فیلم هالیوودی به سرعت به طرف هدف حرکت می‌کند، شخصیت اول فیلم هنری به صورتی انفعالی از این موقعیت به موقعیت دیگر می‌لغزد. اگر قهرمان سینمای کلاسیک برای هدف خاصی به مبارزه می‌پردازد، در سینمای هنری شخصیت اول، حتی اگر هدفمند باشد در مسیری که قلمرو اجتماعی فیلم نشان داده می‌شود سرگردان است. موقعیت سرحدی در روایت سینمای هنری متداول است. یعنی انگیزه علیّ فیلم‌ها اغلب ناشی از آن است که شخصیت اول در می‌یابد با بحرانی وجودی رو به رو شده است. چنانکه می‌توان برای تشریح موقعیت سرحدی، فیلم هشت و نیم (۱۹۶۳) فلینی را مثال زد.


📚 « ترمینولوژی تحلیلی فیلمنامه »
✍️ نوشته شاهپور شهبازی

📇¦ #ScreenWriting
🌀¦ @Perspective_7