▪️ناامیدی در سینمای کاپرا

• در زیبایی‌شناسی سینمای کاپرا ناامیدی اغلب خود را نشان می‌دهد، و اگرچه در آثار پس از «ژنرال ین»، حلقه آخر فیلم به شکلی شاد به پایان می‌رسد، اما تا آن حلقه آخر، تراژدی، بدبینی، استثمار بی‌رحمانه و دیگر موضوعات تلخ وجود دارد که مخاطبان کاپرا باید می‌دانستند که حقیقت جهان هستند، اما هنگام خروج از سینما، مواجهه با آنها بسیار تلخ بود. وقتی فیلم‌های پیش از قانون اساسی در دهه ۱۹۹۰ در سراسر ایالات متحده دوباره کشف و به نمایش گذاشته شدند، اغلب با این فرضیه همراه بودند که مخاطبان معاصر چگونه فیلم‌ها (و آثار مذهبی-اخلاقی پس از ۱۹۳۴) را «می‌خوانند»، زیرا فیلم‌ها آنطور که تصور می‌شد، رک و صریح یا تند نبودند. کنایه‌های زیادی وجود داشت که مخاطبان می‌توانستند آنها را درک کنند، و همین امر باید در مورد فیلم‌های کاپرا نیز صادق بوده باشد. این واقعیت را که او یک سانتی‌مانتالیست با دیدگاهی شیرین نسبت به آمریکا بود، دروغ جلوه می‌داد. فیلم‌های کمی به تلخی فیلم‌های فرانک کاپرا تا قبل از حلقه نهایی وجود دارد.

• 𝐓𝐡𝐞 𝐌𝐢𝐫𝐚𝐜𝐥𝐞 𝐖𝐨𝐦𝐚𝐧 (𝟏𝟗𝟑𝟏)
• 𝐃𝐢𝐫: 𝐅𝐫𝐚𝐧𝐤 𝐂𝐚𝐩𝐫𝐚

➖ #Aesthetic
👤| #Frank_Capra
🌀| @Perspective_7