جان فورد:


«من بعنوان یک کارگردان و یک تماشاگر، فیلم‌های ساده، سرراست و رک را دوست دارم. هیچ چیز بیشتر از خودپسندی، اطوارگرایی، ریاکاری فنی و مهم‌تر از همه، روشنفکری، منزجرم نمی‌کند. نمی‌فهمم اصلا چرا بشر دوست دارد مدام بر حماقت و میانمایگی‌های احمقانه‌اش تاکید کند. سکس، زوال، وقاحت، خشونت، زشتی و تباهی برایم جذاب نیست. افراط‌کاری حالم را بهم می‌زند. من فقط تلاش را دوست دارم. اینکه فردی مصرانه سعی می‌کند به ورای محدودیت‌های خود دست یابد. برای من زندگی یعنی مواجهه صادقانه با دوستانی که به صورت هم مشت می‌زنند، و بعد کنار هم می‌نشینند، می‌نوشند و باهم ترانه می‌خوانند. سینما باید شبیه یک زندگی باشد. برای من زندگی کشیده شدن به سمت یک زنِ واقعیِ الگوست، نه به سمتِ یک مادام بواری. زندگی یعنی هوای تازه؛ یعنی فضای باز؛ خانواده و امیدهای بزرگ. »


• 𝑻𝒉𝒆 𝑺𝒖𝒏 𝑺𝒉𝒊𝒏𝒆𝒔 𝑩𝒓𝒊𝒈𝒉𝒕 (𝟏𝟗𝟓𝟑)
• 𝑫𝒊𝒓: 𝑱𝒐𝒉𝒏 𝑭𝒐𝒓𝒅


• سکانسی از فیلم «خورشید می‌درخشد» که فورد یکی از بهترین تشییع جنازه‌هایش را برای یک زن بدکاره، همتای یک زن واقعی و مؤمن برگزار می‌کند. سکانسی از سینمای ناب با کمترین دیالوگ و بیشترین تاثیر.


👤| #John_Ford
🌀| @Perspective_7