▪︎ زیباییشناسی هنر شرق (۱)
▪︎ صورتبخشی غیرعینیِ هنر شرق
• تمامیت هنر شرق در ابصار صرف توقف نمیکند، بلکه به سمبولیسمی سمعی-بصری فراگیر روی میآورد، و همانطور که از واقعیت بصری میگریزد، به حقیقت پشت نمیکند، بلکه صورت رمزی و مثالی به جهان هنری میبخشد، و حقیقت را از طریق رمز بیان میکند. از اینجا برخی نویسندگان از آن به «روش مفهومی» به جای «روش بصری» نام بردهاند. هنرمند در این روش کاری به ثبت جلوهی آنی و گذرای اشیاء ندارد، بلکه مفهومی را که از خواص مشخصکننده و پایدار بدن آدمی دارد، به نمایش در میآورد. آنچه دست اورا هدایت میکند، شکل بنیادی اشیاء و اطلاعات وی درباره آنهاست، نه شکل و صورتِ ظاهر تصادفیِ آنها. این فقط جلوه کمی از آن فرمالیسم و صورتانگاری کلی است. رویهای که چند قرن بعد در یونان، افلاطون فلسفه خویش را درباره صورت یا ابدوس و جمع آن یعنی ایده را تبیین کرد و مدعی شد که عالم صُور محض، که حقایق نهایی و لایتغیر در آن به وجود خویش ادامه میدهند، عالم حقیقی است و عالمی که ما میبینیم، یعنی دنیای ظاهریِ صرف، عرصه عنصر غیرواقعی و توهمی، تغییر و مرگ است.
▪️| #Aesthetic
🌀| @Perspective_7
Post #1426
142
- 👍 2
- ❤ 1