راجع به عکس، هر بیست روز یا یک ماه که برای اصلاح سر و صورت خود به دکان سلمانی می‌روم، به همان عالم دوستی قسم، وقتی که در آیینه چشمم به صورت شوم خود می‌افتد از دیدن خودم بدم می‌آید، چشم را روی هم گذاشته تا خودم را نبینم. آن وقت سرکار چندین مرتبه نوشته عکس مرا برای گراور می‌خواهید.
پ.ن: این بند را عارف بعد از شرح خودکشی یکی از جوانان همدان نوشته و حواشی آن.
نامه‌های عارف قزوینی، به کوشش مهدی نورمحمدی، انتشارات نگاه، 1391، ص 82
@persianlitintro