پروستاگلاندین E1 (PGE1؛ آلپروستادیل):

کاربرد اصلی آن در نوزادان حفظ بازماندن مجرای شریانی (PDA) است.

این دارو به‌ویژه در نوزادانی استفاده می‌شود که به یک ضایعه مادرزادی قلبی وابسته به مجرای شریانی (ductal-dependent congenital heart disease) مبتلا هستند و بسته‌شدن مجرای شریانی باعث هیپوکسی یا کاهش شدید پرفیوژن می‌شود.

مهم‌ترین موارد مصرف:
۱. وابستگی جریان خون ریوی به PDA
آترزی ریوی (Pulmonary atresia)
تنگی شدید دریچه ریوی
برخی انواع Tetralogy of Fallot با انسداد شدید مسیر خروجی ریه

در موارد فوق باز نگه‌داشتن PDA باعث ادامه جریان خون به ریه‌ها می‌شود.

۲. وابستگی جریان خون سیستمیک به PDA
Hypoplastic left heart syndrome (HLHS)
آترزی آئورت
کوآرکتاسیون شدید آئورت
interrupted aortic arch

در موارد فوق باز ماندن PDA برای تأمین جریان خون سیستمیک ضروری است.

۳. برخی ضایعات مختلط گردش خون در بعضی ناهنجاری‌های قلبی که اختلاط خون از طریق PDA برای حفظ اکسیژناسیون ضروری است.

PGE1 معمولاً درمان قطعی بیماری قلبی نیست؛ یک اقدام اورژانسی و پل تا تشخیص دقیق و مداخله قطعی (جراحی، کاتتریزاسیون و...) محسوب می‌شود
.
مهم‌ترین عارضه آن آپنه است؛ بنابراین نوزادی که PGE1 دریافت می‌کند باید تحت مانیتورینگ و در محیطی باشد که امکان حمایت تنفسی وجود داشته باشد. همچنین هیپوتانسیون، تب، flushing و برادی‌کاردی/تاکی‌کاردی ممکن است رخ دهد.

بخاطر داشته باشیم اگر نوزاد با سیانوز شدید یا شوک با علت نامشخص مراجعه کند و احتمال بیماری قلبی وابسته به PDA وجود داشته باشد، PGE1 ممکن است پیش از تأیید نهایی اکو شروع شود؛ در چنین شرایطی نباید منتظر تشخیص قطعی ماند، چون بسته‌شدن PDA می‌تواند سریعاً وضعیت نوزاد را بدتر کند.
#پروستاگلاندین

تهیه شده توسط :
کانال مطالعات تخصصی طب کودکان
با نظارت دکتر منصور شیخ الاسلام
https://t.me/pediatricarticles