🎓پاچه چه خواری؟

مریدی پس از ماه‌ها درس و بحث، به خدمت شرکت درآمد.

روز نخست خجسته‌دل نزد استاد شد و گفت: «الحمدلله رنج آموختن به سر آمد؛ فی‌المجلس راه خزانه را نشانم ‌می‌دهید تا مواجب کلان گیرم، یا نخست از پاچه‌تان بالا روم و سپس رهنمون خزانه شوم؟😉»

گفت: «مواجب؟ نخست کارآموزی.»

مرید گفت: «مگر استخدام نشده‌ام؟»

گفت: «شدی.»

مرید گفت: «پس دیگر کارِ چه آموزی؟»

گفت: «تا کنون راه استخدام پیمودی و زین‌پس راه بندگی.»

مرید آهی کشید و گفت: «پس کِی آسوده شوم؟»

گفت: «چون ددلاین سررسد.»

مرید پرسید: «ددلاین چیست؟»

گفت: «اَجلی‌ست که مدیر تعیین کند»

مرید گفت: شکر حق که اَجَل یک‌بار ستاند!

گفت: لیک ددلاین هزاران بار.

مرید گفت: «پس اَجَل منصف‌تر است؛ جان می‌ستاند، ولی تسک بعدی نمی‌سپارد!»

و مرید در حالی که به سمت پاچه استاد رهنمون می‌گشت، چنین نالید:

وعده‌ها از حور و باغم ساختند
قصه‌ها از سیم و زر پرداختند
چون به بزمِ کارشان گشتم دچار
کو مواجب؟ کو اَجَل؟ جان کاستند!

زاکان عبیدی
🔹🔹🔹
❤️‍🔥website              🆔instagram
🆔linkedin              🆔telegram
💬bale