Учора стала вядома, што ў баі з фашысцкай мярзотай загінуў, прынамсі, яшчэ адзін беларус. Зладзьма віртуальную хвіліну маўчаньня з нагоды гэтае зусім не віртуальнай сьмерці. Няхай ў гэткую хвіліну – і, знайдзі мы годнасьць, надалей – сьціхнуць лаянкі паміж беларусамі. Няхай сьціхне згрызота паміж намі й украінцамі. Няхай абаронцы свайго "камфорту і спакою" таксама спыняцца на хвіліну – у гонар памяці людзей, што тым часам бароняць іхныя годнасьць і будучыню.

Няхай эпіграф да твора Гэмінгўэя адгукнецца ў кожным з нас, і той звон – што б'е зараз па "Брэсту", і б'е зараз па нас – наступным разам прагрыміць шчасьлівым гоманам перамогі. Але каб тое адбылося – нам усім варта запыніцца – ды зразумець, усьвядоміць, адчуць – за што гінуць зараз нашыя хлопцы.