🔘 درباره رمان "کوری"
     اثر ژوزه ساراماگو

▪️چرا ما کور شده ایم؟
▫️نمی‌دانم. شاید یک روز این را بفهمیم.

▪️ می‌خواهی نظر مرا بدانی؟
▫️ بله، گوش می‌کنم.

▪️ [به عقیده من ما کور نشدیم، کور هستیم. ما چشم داریم اما نمی‌بینیم. کورهایی هستیم که می‌توانیم ببینیم، اما نمی‌بینیم]

💥رمان «کوری»، بیش از آنکه داستان کور شدن فیزیکی باشد، روایت کور شدن دیدگاه و وجدان انسان‌هاست. کور شدن چشم‌هایی که حاضر نیستند واقعیت را ببینند، استعاره‌ای است از ناتوانی انسان در مشاهده حقیقت، مواجهه با وجدان اخلاقی و درک رنج دیگران. این نوع کوری، شاید بدترین نوع آن است؛ زیرا ریشه‌ی جنگ‌ها، سقوط اخلاق، انحطاط انسانیت و فجایع تاریخی و معاصر را در خود دارد.
کور شدن در این رمان، تنها فقدان بینایی نیست؛ بلکه فقدان درک، همدلی و مسئولیت انسانی است؛ وضعیتی که جامعه را به سوی هرج‌ومرج، خشونت و تباهی سوق می‌دهد. در جهانی که مردم چشم بر حقیقت می‌بندند، شر و رنج نه تنها اجتناب‌ناپذیر است، بلکه به شکل سیستماتیک تکرار می‌شود، و کوری در این اثر یادآوری می‌کند که دیدن و فهمیدن، نخستین قدم برای انسان ماندن است.


#علیرضا_اسماعیلی

@PaideiaPhilo